การศึกษาพบว่าความแปรผันของฐานกะโหลกศีรษะส่วน clivus พบได้บ่อย รวมถึงร่อง fossa navicularis magna, ช่อง canalis basilaris medianus, และตุ่มที่ขอบ foramen magnum ข้อมูลเหล่านี้ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการตีความภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์และการวางแผนทางศัลยกรรมฐานกะโหลกศีรษะในผู้ป่วยชาวไทย

ที่มาและความสำคัญ

การแปรผันทางกายวิภาคของฐานกะโหลกศีรษะส่วน clivus เป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการวินิจฉัยทางรังสีและการผ่าตัดศีรษะ–คอ เนื่องจากตำแหน่งที่อยู่ใกล้กับโครงสร้างประสาทและหลอดเลือดสำคัญ แต่มีข้อมูลเกี่ยวกับความแปรผันเหล่านี้ในประชากรไทยค่อนข้างจำกัด งานวิจัยนี้ใช้ภาพถ่ายเอกซเรย์คอมพิวเตอร์จากคนไทยมากกว่า 400 รายเพื่อประเมินความชุกและลักษณะของความแปรผันหลายแบบ เช่น ร่อง fossa navicularis magna ช่อง canalis basilaris medianus และตุ่มที่ขอบ foramen magnum ผลการศึกษาพบว่าความแปรผันเหล่านี้พบได้ค่อนข้างบ่อยที่สุดคือร่อง fossa navicularis magna ซึ่งมีความสำคัญต่อการตีความภาพรังสีให้ถูกต้องและช่วยให้แพทย์สามารถวางแผนการรักษาหรือการผ่าตัดได้อย่างปลอดภัยมากขึ้นในผู้ป่วยชาวไทย

Abstract

The clivus is an important landmark in neurosurgery and radiology due to its proximity to critical neurovascular structures. Anatomical variations of the clivus are diverse and may mimic pathological lesions on imaging. However, data on their prevalence in Southeast Asian populations are limited. This study investigated the prevalence and morphology of clival anatomical variations in the Thai population using computed tomography (CT). A total of 429 cranial CT scans (233 males and 196 females; mean age 39.5 ± 15.4 years) from patients without cranial abnormalities were retrospectively analyzed. The CT images were examined for fossa navicularis magna (FNM), basilar processes (BP), canalis basilaris medianus (CBM), tubercle at the anterior margin of the foramen magnum (TFM), condylus tertius (CT), and arcus praebasiooccipitalis (AP). FNM was the most common variation, identified in 107 cases (24.9%), followed by CBM (9.6%), BP (7.2%), and TFM (4.9%). CT (1.6%) and AP (0.5%) were rare. The CBM appeared as superior recess (5.1%), channel (2.6%), and inferior recess (2.3%) types. No significant sex differences were found for any variant (p > 0.05). These findings indicate that clival variations are relatively common in the Thai population, with FNM being the most prevalent. Knowledge of these variations is essential for accurate radiological interpretation and for planning neurosurgical procedures involving the skull base. Population-specific data such as these are crucial to improve diagnostic accuracy and surgical safety among Thai individuals.

KEYWORDS: clivus variation, anatomical variation, computed tomography, fossa navicularis magna, canalis basilaris medianus, skull base

Citation: Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Asuvapongpatana, S. et al. Radiological Assessment of Clival Morphological Variants in the Thai Population Using Computed Tomography. Bratisl. Med. J. (2025). https://doi.org/10.1007/s44411-025-00438-5

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์ รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

งานวิจัยนี้รายงานความแปรผันทางกายวิภาคของช่องกระดูกขากรรไกรแบบไม่สมบูรณ์ทั้งสองข้างที่ไม่เคยมีรายงานมาก่อน โดยศึกษาโครงสร้างทางกายวิภาคและการพัฒนาของช่องดังกล่าวผ่านภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์และแบบจำลองสามมิติ ซึ่งมีผลต่อการตีความภาพรังสีและการวางแผนผ่าตัดขากรรไกรล่าง

ที่มาและความสำคัญ

ช่องกระดูกขากรรไกร (mandibular canal) เป็นช่องที่สำคัญในการส่งผ่านเส้นประสาทและหลอดเลือดในขากรรไกรล่าง แต่รูปแบบความแปรผันของช่องกระดูกขากรรไกรยังมีรายงานไม่มากนัก การศึกษานี้รายงานความแปรผันทางกายวิภาคที่ไม่เคยอธิบายมาก่อนของช่องกระดูกขากรรไกรแบบไม่สมบูรณ์ทั้งสองข้างในกระดูกขากรรไกรจากซากศพชาย ด้วยการตรวจทางกายวิภาคและภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ จากนั้นใช้ชิ้นเนื้อจากตัวอ่อนมนุษย์เพื่อสร้างแบบจำลองสามมิติ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกระดูกขากรรไกรที่กำลังพัฒนา เส้นประสาทขากรรไกรล่าง และต่อมน้ำลาย ผลการศึกษาสนับสนุนสมมติฐานว่า การก่อตัวของช่องที่ไม่สมบูรณ์อาจเกิดจากตำแหน่งของเส้นประสาทหรือการถูกกักขังของเนื้อเยื่อต่อมน้ำลายในระหว่างการพัฒนา ความแปรผันนี้มีความสำคัญต่อการตีความภาพทางรังสีและการวางแผนผ่าตัดขากรรไกรล่างในทางคลินิก

Abstract

Purpose

This study aims to report a previously undocumented anatomical variation of the mandible and investigate its developmental origin using embryological analysis.

Methods

Anatomical inspection and computed tomography were performed on a dried human mandible from a male cadaver of unknown age. Additionally, serial histological sections from a Carnegie Stage 23 human embryo were reconstructed in 3D model to examine the spatial relationships between the developing mandible and surrounding structures.

Results

The mandibular canal exhibited breaching of the medial wall into the lingual cortex on both sides. Computed tomography confirmed that the canals originated from the mandibular foramen and gave rise to the mental foramina at the medial third of the mandible. These defects were found along with a left-sided Stafne bone cavity. Embryological analysis revealed a close spatial proximity between the developing mandible, the inferior alveolar nerve, and the salivary glands, supporting the hypothesis that incomplete ossification could result from variant nerve positioning or glandular entrapment.

Conclusion

This study presents rare anatomical variations of the mandibular canal and their possible developmental mechanism. These findings have implications for radiological interpretation and surgical planning involving the mandible.

KEYWORDS: Mandible, Mandibular canal, Anatomical variation, Computed tomography, Embryological analysis

Citation: Rumpansuwon, K., Berkban, T., Kruepunga, N. et al. Bilateral incomplete mandibular canals: an embryological analysis of their possible etiology. Surg Radiol Anat47, 233 (2025). https://doi.org/10.1007/s00276-025-03749-y

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: รองศาสตราจารย์ ดร.วัฒนา วีรชาติยานุกูล รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นายคณิติน รำแพนสุวรรณ
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษานี้เป็นการตรวจสอบช่องว่างกลางคอนดิลาร์ในฐานกะโหลกศีรษะด้วยภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ พบการมีอยู่ของช่องดังกล่าวในร้อยละ 10.5 ของผู้ตรวจและร้อยละ 6 ของด้านกะโหลก ซึ่งช่วยให้แพทย์และศัลยแพทย์คุ้นเคยกับความแปรผันของกายวิภาคเพื่อวางแผนการผ่าตัดอย่างปลอดภัย

ที่มาและความสำคัญ

ช่องว่างกลางคอนดิลาร์ (intermediate condylar canal) เป็นช่องเล็ก ๆ บนฐานกะโหลกศีรษะที่อยู่ใน fossa condyloid ด้านข้างของ condyle หลังศีรษะและด้านหลัง–ด้านกลางของ foramen jugulare โครงสร้างนี้มีการกล่าวถึงในตำราน้อยมากและยังไม่มีการศึกษาทางรังสีอย่างละเอียดมาก่อน งานวิจัยนี้จึงตรวจสอบการมีอยู่ของช่องว่างกลางคอนดิลาร์ในชุดข้อมูลการสแกนด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์จากอาสาสมัครชาวอินเดียจำนวน 490 ราย (820 ด้าน) พบช่องนี้ในร้อยละ 10.5 ของผู้ตรวจและร้อยละ 6 ของด้านกะโหลก พร้อมทั้งพบอุบัติการณ์แบบสองข้างและหนึ่งข้าง ซึ่งมีความสำคัญต่อศัลยแพทย์ฐานกะโหลกศีรษะเนื่องจากเป็นบริเวณที่เชื่อมต่อกับแนวทางผ่าตัดหลายแนว งานนี้เป็นการศึกษาพื้นฐานด้านรังสีวิทยาที่เปิดทางให้มีการศึกษาต่อในตัวอย่างกะโหลกจริงจากประชากรต่างเชื้อชาติได้ในอนาคต

Abstract

Intermediate condylar canal is a skull base canal in the condyloid fossa, located laterally to the occipital condyles and posteromedially to the jugular foramen. Despite its presence in the human skull base, this structure is rarely mentioned in textbooks and has not previously been examined radiologically. This study aimed to investigate the prevalence of intermediate condylar canal in CQ500 dataset, an open-access computed tomography scans of Indian population. A total of 490 head and neck computed tomography scans were thoroughly investigated. The presence of the intermediate condylar canal was investigated by two observers. Our results indicated the intermediate condylar canal was found in 10.5% of subjects (43 out of 410 individuals) or 6% of sides (49 out of 820 sides). Bilateral prevalence and unilateral prevalence were 1.5% (6 subjects) and 9% (37 subjects), respectively. No significant difference was found between sides. The width of these canals was 2.0 ± 0.5 mm (1.1–3.5 mm range). It is important to surgeons to be aware and familiar of intermediate condylar canal as it is located at the crucial crossroad of various surgical skull base approaches. This study serves as the fundamental research and further studies could include the investigation of intermediate condylar canal in skeletal specimens of various ethnic origins and imaging study to examine the content of the canals.

KEYWORDS: Intermediate condylar canal, Skull base, Anatomical variation, Computed tomography, Condyloid fossa

Citation: Pitaksinagorn, W., Pongruengkiat, W., Iwanaga, J., Tubbs, R. S., Sangchay, N., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Triantafyllou, G., & Suwannakhan, A. (2025). Radiological study of the intermediate condylar canal. Bratislava Medical Journal, 126, 3349–3353. https://doi.org/10.1007/s44411-025-00378-0

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธราดลพิศุทธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

รายงานนี้นำเสนอกล้ามเนื้อเสตอร์นารีสที่มีหัวกล้ามเนื้อเจ็ดหัว ซึ่งเป็นความแปรผันทางกายวิภาคที่ไม่เคยมีการอธิบายมาก่อน พร้อมภาพสามมิติจากโฟโตแกรมเมตรี ข้อมูลนี้เพิ่มความเข้าใจเชิงลึกที่สำคัญสำหรับแพทย์และนักรังสีวิทยาในการประเมินและวางแผนรักษาทางคลินิก

ที่มาและความสำคัญ

กล้ามเนื้อเสตอร์นารีส (sternalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อแปรผันทางกายวิภาคที่พบได้บนผนังทรวงอก แม้ว่าจะถูกรายงานมานานในการศึกษากายวิภาค แต่ยังคงไม่คุ้นเคยสำหรับแพทย์และนักรังสีวิทยา การศึกษานี้ได้นำเสนอกรณีความแปรผันที่ไม่เคยรายงานมาก่อนของกล้ามเนื้อเสตอร์นารีสที่มีหัวกล้ามเนื้อเจ็ดหัว ในผู้บริจาคร่างกายเพศชายอายุ 79 ปี โดยหัวกล้ามเนื้อสองหัวเกิดจากข้อต่อของกล้ามเนื้อสเตอร์โนคลีโดมาโสตอยด์และห้าหัวเกิดจากเยื่อหุ้มกล้ามเนื้อเพคโตริลิสเมเจอร์ พร้อมด้วยแบบจำลองสามมิติด้วยวิธีโฟโตแกรมเมตรีที่ช่วยให้เห็นรายละเอียดของข้อความแปรผันนี้อย่างชัดเจน ข้อมูลดังกล่าวมีประโยชน์ต่อแพทย์ผู้ผ่าตัดเฉพาะทาง โดยเฉพาะในบริบทการผ่าตัดเต้านมและการตีความภาพกายวิภาคของผนังทรวงอก

Abstract

The sternalis muscle, a well-documented anatomical variation in the chest muscles, has garnered attention in anatomical research but remains relatively unfamiliar to clinicians and radiologists. This variation exhibits a wide array of descriptions and classifications in the literature, emphasizing its highly variable characteristics. This study presents a new variant of the sternalis muscle with seven muscle bellies in a 79-year-old male donor. Bilateral accessory heads of the sternocleidomastoid muscles gave rise to two superior heads. Furthermore, five additional heads originated from the pectoralis major fascia, with three on the left and two on the right, together having widths of 6.6 cm on the left and 5.3 cm on the right. Innervation of the inferior heads was provided by the intercostal nerves. The configuration of the sternalis muscle with seven heads found in this study is exceptionally distinctive and has never been reported. This unique anatomical variation, coupled with three-dimensional imaging using photogrammetry, offers valuable insights for clinicians, especially in the context of breast surgery.

KEYWORDS: sternalis muscle, anatomical variation, thoracic wall, photogrammetry, three-dimensional imaging

Citation: Berkban, T., Tangsrisakda, N., Sritawan, N., Samrid, R., Senarai, T., Taradolpisut, N., Yurasakpong, L., & Suwannakhan, A. (2025). Seven-Headed Sternalis: A Case Report with Three-Dimensional Presentation Using Photogrammetry. Diagnostics, 15(23), 3033. https://doi.org/10.3390/diagnostics15233033

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

รายงานนี้นำเสนอรูเปิดปล่อยเลือดที่ผิดปกติในกระดูกขมับของผู้ป่วยชายอายุ 64 ปี ซึ่งไม่ตรงกับรูเปิดที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ การรู้จักรูปแบบความแปรผันเช่นนี้สำคัญเพื่อลดการตีความผิดพลาดในภาพถ่ายและป้องกันภาวะแทรกซ้อนในการผ่าตัดฐานกะโหลกศีรษะ

ที่มาและความสำคัญ

รูเปิดปล่อยเลือด (emissary foramen) เป็นช่องขนาดเล็กในกระดูกกะโหลกศีรษะที่เชื่อมต่อระบบหลอดเลือดดำภายในกะโหลกกับเครือข่ายหลอดเลือดดำภายนอก ทั้งนี้รูเปิดปล่อยเลือดที่พบบ่อยได้รับการอธิบายอย่างดีแล้ว แต่ความแปรผันที่ผิดปกติยังไม่ได้รับความสนใจเพียงพอ การศึกษานี้รายงานกรณีรูเปิดปล่อยเลือดที่ไม่ปกติในกระดูกข้างขมับของผู้ป่วยชายอายุ 64 ปีจากภาพถ่ายเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ความละเอียดสูง พบช่องเปิดขนาด 3.15 มม. ที่แยกออกจากโพสท์เกลนอยด์ฟอราเมนและไม่พบในฝั่งตรงข้าม โดยตำแหน่งของรูเปิดนี้มีแนวโน้มแสดงการเชื่อมต่อหลอดเลือดดำจากพีทีรอยด์เวนัสเพล็กซัสสู่ช่องหลอดเลือดดำภายในกะโหลก การรับรู้รูเปิดที่ผิดปกติประเภทนี้มีความสำคัญต่อการตีความภาพทางการแพทย์ ป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาด และเตรียมการผ่าตัดฐานกะโหลกศีรษะอย่างรอบคอบเพื่อหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อนเช่นเลือดออกโดยไม่คาดคิด

Abstract

The sternalis muscle, a well-documented anatomical variation in the chest muscles, has garnered attention in anatomical research but remains relatively unfamiliar to clinicians and radiologists. This variation exhibits a wide array of descriptions and classifications in the literature, emphasizing its highly variable characteristics. This study presents a new variant of the sternalis muscle with seven muscle bellies in a 79-year-old male donor. Bilateral accessory heads of the sternocleidomastoid muscles gave rise to two superior heads. Furthermore, five additional heads originated from the pectoralis major fascia, with three on the left and two on the right, together having widths of 6.6 cm on the left and 5.3 cm on the right. Innervation of the inferior heads was provided by the intercostal nerves. The configuration of the sternalis muscle with seven heads found in this study is exceptionally distinctive and has never been reported. This unique anatomical variation, coupled with three-dimensional imaging using photogrammetry, offers valuable insights for clinicians, especially in the context of breast surgery.

KEYWORDS: Emissary foramen, Temporal bone, Anatomical variation, Skull base, Venous anatomy

Citation: Triantafyllou, G., Papadopoulos-Manolarakis, P., Suwannakhan, A., & Piagkou, M. (2025). An unusual emissary foramen of the temporal bone. Surgical and Radiologic Anatomy, 47, Article 236. https://doi.org/10.1007/s00276-025-03753-2

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษาพบความแปรผันทางกายวิภาคของ clivus ในร้อยละ 12.5 ของกะโหลกศีรษะแห้งจากประชากรภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย โดยร่อง fossa navicularis magna และตุ่มที่ขอบด้านหน้าของ foramen magnum เป็นความแปรผันที่พบได้บ่อยที่สุด ข้อมูลนี้มีประโยชน์ต่อการตีความภาพและการวางแผนทางศัลยกรรมฐานกะโหลกศีรษะ

ที่มาและความสำคัญ

การแปรผันทางกายวิภาคของกระดูก clivus ซึ่งเป็นส่วนฐานของกะโหลกศีรษะที่อยู่ใกล้โครงสร้างทางประสาทและหลอดเลือดสำคัญ มีความเกี่ยวข้องทั้งในด้านคลินิกและพัฒนาการ แต่มีข้อมูลจำกัดในประชากรเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การศึกษานี้จึงตรวจสอบความชุกและลักษณะมอร์โฟเมตริกของความแปรผันต่าง ๆ ของกระดูก clivus ในกะโหลกศีรษะแห้งจากประชากรภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยจำนวน 304 ซาก โดยประเมินรูปร่าง ขนาด ความสูง และความกว้างของความแปรผันที่พบมากที่สุด เช่น ร่อง fossa navicularis magna และตุ่มที่ขอบด้านหน้าของ foramen magnum โดยพบความแปรผันเหล่านี้ในร้อยละ 12.5 ของตัวอย่าง ซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการตีความภาพถ่ายทางรังสีและการผ่าตัดฐานกะโหลกศีรษะในบริบททางคลินิกและกายวิภาคศาสตร์

Abstract

Purpose

Anatomical variations of the clivus may have clinical and embryological relevance but remain underexplored in specific populations. This study investigated the prevalence and morphometric characteristics of clival anatomical variants in dried human skulls from the Northeastern Thai population.

Methods

Three hundred four dried human skulls (282 males, 22 females) were examined macroscopically. Variations of the clivus were identified and recorded by two independent observers, with discrepancies resolved by consensus. Descriptive statistics were used to report prevalence. Morphometric measurements (height and breadth) were taken for applicable variants using a digital caliper. Chi-square tests assessed sex differences.

Results

Fossa navicularis magna and tubercle at the anterior margin of the foramen magnum were the most prevalent variants, each observed in 38 skulls (12.5%). The basilar processes were found in 12 skulls (3.9%), condylus tertius in 5 skulls (1.6%), and prebasioccipital arch in 1 skull (0.3%). These variations showed variable morphometry. Fossa navicularis magna averaged 5.1 mm in height and 4.1 mm in breadth; tubercle at the anterior margin of the foramen magnum, 2.7 mm in breadth; basilar processes, 3.9 mm in height; condylus tertius, 6.3 mm in height and 6.9 mm in breadth; and prebasioccipital arch, 10.5 mm in height and 15.5 mm in breadth. No significant sex differences were found for fossa navicularis magna (p = 0.40), tubercle at the anterior margin of foramen magnum (p = 0.61) or basilar process (p = 0.67).

Conclusion

Clival variants, especially fossa navicularis magna and anterior tubercles, were found in 12.5% of skulls in this first study on Northeastern Thais. These may impact imaging interpretation and skull base surgery, reiterating the need for anatomical awareness in clinical contexts.

KEYWORDS: Clivus, Anatomical variation, Morphometry, Skull base, Northeastern Thai population

Citation: Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Asuvapongpatana, S. et al. Anatomical and morphometric study of variations of the clivus in dried human skulls from the northeastern Thai population. Surg Radiol Anat47, 214 (2025). https://doi.org/10.1007/s00276-025-03732-7

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์ รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษาแสดงให้เห็นว่าอัตราการพบรูเปิดของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid foramen) ในประชากรโลกอยู่ที่ 24.5% โดยพบมากที่สุดในอเมริกาเหนือ (31.4%) รูเปิดนี้มีความสำคัญทางคลินิกต่อการผ่าตัดและการวินิจฉัยเพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการรักษาในบริเวณกล่องเสียง

ที่มาและความสำคัญ

รูเปิดของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid foramen) เป็นความแปรผันทางกายวิภาคที่พบในกระดูกอ่อนไทรอยด์บริเวณส่วนบน-ด้านหลัง โดยมีลักษณะเป็นรูเปิดรูปวงกลม วงรี หรือรูปพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งมีความสำคัญทางคลินิกเนื่องจากอาจเป็นช่องผ่านของเส้นประสาทและหลอดเลือด การศึกษานี้ทำการรวบรวมงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการตรวจพบรูเปิดดังกล่าวจากประชากรทั่วโลกและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ พบว่าอัตราการพบรูเปิดนี้อยู่ที่ 24.5% โดยพบมากที่สุดในประชากรอเมริกาเหนือ (31.4%) และน้อยที่สุดในแอฟริกา (12.3%) ข้อมูลนี้มีความสำคัญต่อศัลยแพทย์และนักรังสีวิทยาเพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาดหรือการบาดเจ็บระหว่างการผ่าตัดในบริเวณกล่องเสียง

Abstract

Purpose

To systematically review published studies on the prevalence of the thyroid foramen (TF), perform a meta-analysis to generate pooled prevalence estimates, and identify factors associated with its presence.

Methods

A systematic literature search was conducted in Google Scholar, PubMed, and Journal Storage databases. Studies reporting the prevalence of the thyroid foramen were included without language or date restrictions. Quality assessment was performed using AQUA tool. A random-effects meta-analysis was performed with subgroup analyses. Heterogeneity was assessed using Higgins’ I² statistics, and publication bias was evaluated using funnel plots and Egger’s test.

Results

Out of 271 entries, 38 studies met the inclusion criteria, comprising 3,030 subjects from various continents. The overall TF prevalence was 24.5% (95% CI: 19.2-29.8%, I² = 93.44%), with unilateral TF present in 16.9% and bilateral TF in 6.2%. Prevalence was highest in North America (31.4%,) and lowest in Africa (12.3%). No significant prevalence difference was found between adults and younger populations (p = 0.15). Publication bias, or the small-study effect, was detected (p < 0.01).

Conclusion

This meta-analysis reveals a 24.5% overall prevalence of TF, with significant heterogeneity primarily explained by geographical differences. The TF’s clinical relevance necessitates awareness among surgeons and radiologists to avoid complications during laryngeal surgeries and prevent misdiagnosis in imaging studies.

KEYWORDS: Anatomical variation, Meta-analysis, Systematic review, Thyroid, Thyroid foramen

Citation: Srichaphan, N., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Senarai, T., Kruepunga, N., & Suwannakhan, A. (2024). The thyroid foramen: A systematic review and meta-analysis. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 1673–1681
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-024-03470-2

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

รายงานกรณีหายากของกล้ามเนื้อ extensor indicis (EI) ที่มีหัวกล้ามเนื้อเสริม (accessory head) ซึ่งเป็นกรณีแรกที่มีการบันทึกภาพถ่ายและโมเดล 3 มิติ ช่วยให้ความเข้าใจเชิงคลินิกและการรักษาความผิดปกติในบริเวณมือและแขนลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ที่มาและความสำคัญ

กล้ามเนื้อ extensor indicis (EI) เป็นกล้ามเนื้อที่สำคัญในส่วนปลายของแขนและหลังมือ ซึ่งมีบทบาทในกายวิภาคและการทำงานของนิ้วชี้ การศึกษารูปแบบการแปรผันของ EI มีความสำคัญต่อการวินิจฉัยและการรักษาความผิดปกติในบริเวณดังกล่าว การค้นพบกรณีของ EI ที่มีหัวกล้ามเนื้อเสริม (accessory head) เป็นเรื่องหายาก โดยรายงานนี้พบในศพสตรีอายุ 94 ปี เป็นกรณีแรกที่มีการบันทึกภาพถ่ายและโมเดล 3 มิติของกล้ามเนื้อชนิดนี้ รูปแบบการแปรผันนี้มีความสำคัญต่อคลินิก เช่น การวินิจฉัยโรคในบริเวณมือและแขน และการเตรียมการรักษาที่เหมาะสม

Abstract

Purpose

A deep knowledge of the variations of the posterior forearm musculature is crucial for assessing and diagnosing conditions in this region. Extensor indicis (EI) is one of the muscles in this region, which exhibits diverse anatomical variations. This report documents an extremely unusual form of the EI with an accessory head on the dorsum of the hand.

Methods

During routine dissection, an extremely rare presentation of the EI was found in the left forearm of a 94-year-old female cadaver.

Results

This unusual EI consisted of two muscle bellies. The traditional belly originated from the distal two-thirds of the ulna. The muscle became tendinous around the carpal area, distal to the extensor retinaculum. The tendon was subsequently joined by an accessory muscle belly originating from the distal radioulnar ligament. The EI tendon inserted onto the dorsal expansion of the index finger, ulnar to that of the extensor digitorum. The posterior interosseous nerve innervated the muscle.

Conclusion

Herein, we report an extremely rare form of the EI. To our knowledge, EI with an accessory head has only been reported rarely over the past 200 years. Moreover, our report appears to be the first case with photographic details of this anatomical variation. Clinicians should be aware of this variation for proper diagnosis and treatment.

KEYWORDS: Extensor indicis, Accessory muscle, Anatomical variation

Citation: Suwannakhan, A., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Somrit, M., Chaiyamoon, A., Georgiev, G., Iwanaga, J., & Tubbs, R. S. (2024). An accessory head of the extensor indicis: A rare case report. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 1465-1468.
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-024-03433-7

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.มนสิชา สมฤทธิ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษานี้ประกอบด้วยการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) และการวิเคราะห์อภิมานจากฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิก 3 แหล่งได้แก่ Google Scholar, PubMed, and Journal Storage ผลงานวิจัยพบว่า จากคนไข้จำนวน 7,997 รายจากผลงานตีพิมพ์กว่า 16 ฉบับ episternal ossicles มีความชุกอยู่ที่ 2.1% โดยการศึกษาด้วย X-ray มีความชุกสูงสุดอยู่ที่ 7% และประชากรเอเชียมีความชุกของ episternal ossicles มากที่สุดที่ 3.8%

ที่มาและความสำคัญ

การมีอยู่ของ episternal ossicles ซึ่งเป็นโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาคมีความสำคัญทางคลินิกเป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะกับรังสีแพทย์เพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาด การศึกษาและการวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาความชุกของ episternal ossicles ในประชากรสากล และศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการมีอยู่ของโครงสร้างนี้

Abstract

Episternal ossicles (EO) are accessory bones located superior and posterior to the manubrium, representing an anatomical variation in the thoracic region. This study aimed to investigate the prevalence and developmental aspects of EO in global populations. The prevalence of EO in pediatric populations was assessed using the “Pediatric-CT-SEG” open-access data set obtained from The Cancer Imaging Archive, revealing a single incidence of EO among 233 subjects, occurring in a 14-year-old patient. A meta-analysis was conducted using data from 16 studies (from 14 publications) through three electronic databases (Google Scholar, PubMed, and Journal Storage) encompassing 7997 subjects. An overall EO prevalence was 2.1% (95% CI 1.1–3.0%, I² = 93.75%). Subgroup analyses by continent and diagnostic methods were carried out. Asia exhibited the highest prevalence of EO at 3.8% (95% CI 0.3–7.5%, I² = 96.83%), and X-ray yielded the highest prevalence of 0.7% (95% CI 0.5–8.9%, I² = 0.00%) compared with other modalities. The small-study effect was indicated by asymmetric funnel plots (Egger’s z = 4.78, p < 0.01; Begg’s z = 2.30, p = 0.02). Understanding the prevalence and developmental aspects of EO is crucial for clinical practitioners’ awareness of this anatomical variation.

KEYWORDS: Episternal ossicles, Sternum, Anatomical variation, Computed tomography, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Pongruengkiat, W., Pitaksinagorn, W., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Kruepunga, N., Chaiyamoon, A., & Suwannakhan, A. (2024). Anatomical study and meta-analysis of the episternal ossicles. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 195-202.
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-023-03280-y

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

จากการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) จากผู้ป่วยรวม 407 ราย ผู้วิจัยพบปุ่มกระดูกที่ยังไม่มีการอธิบายมาก่อนในส่วนบนของกระดูก clivus ในผู้ป่วย 40 รายหรือร้อยละ 9.8 โดยปุ่มกระดูกนี้วางตัวอยู่ระว่าง dorsum sallae และ foramen magnum ปุ่มกระดูกชนิดใหม่นี้สามารถจำแนกได้เป็นสามประเภท ได้แก่ single double และ triple โดยชนิด single มีความชุกที่ร้อยละ 8.7 ชนิด double มีความชุกที่ 0.98 และชนิด triple ที่ร้อยละ 0.25 ความกว้างและความสูงเฉลี่ยของปุ่มกระดูกนี้อยู่ที่ 4.4±1.5 มม. (ช่วง 1.4–7.9 มม.) และ 1.7±0.7 มม. (ช่วง 0.8–4.2 มม.) ตามลำดับ ผู้วิจัยได้บัญญัติชื่อของปุ่มกระดูกเหล่านี้ว่า “basilar tubercles of the clivus” และ “basilar eminences of the clivus” ขึ้นอยู่กับขนาดของปุ่มที่พบ

ที่มาและความสำคัญ

งานวิจัยฉบับนี้รายงานถึงการค้นพบของปุ่มกระดูกชนิดใหม่ตรงบริเวณส่วนบนของ clivus ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ตรงฐานกะโหลกด้านหน้าต่อ foramen magnum

Abstract

Background

The clivus forms the central skull base between the dorsum sellae and the foramen magnum. Although bony variations of the inferior surface of the clivus are well-recognized and have been well studied, studies of bony variations of the basilar (superior) surface of the clivus are scarce. Therefore, the present study was performed to investigate bony anatomical variations on the basilar part of the clivus.

Methods

Computed tomography scans belonging to 407 Indian subjects from the CQ500 open-access dataset were retrospectively reviewed.

Results

Bony tubercles on the basilar surface of the clivus were found in 40 cases (9.83%). They were classified into three types including single, double and triple. A single tubercle was found in 35 cases (8.60%) including 12 on the left (2.95%), 10 on the right (2.46%) and 13 in the center (3.19%). The tubercles were doubled in four cases (0.98%) and tripled in one case (0.25%). The average width and height of the tubercles were 4.4 ± 1.5 mm (range 1.4–7.9 mm) and 1.7 ± 0.7 mm (range 0.8–4.2 mm), respectively. Ninety-five (95%) percent of the tubercles were located on the lower half of the clivus.

Conclusions

To our knowledge, these tubercles have not been previously described. Therefore, we suggest the terms “basilar tubercles of the clivus” and “basilar eminences of the clivus”, depending on their sizes. Knowledge of these newly described structures is important when interpreting radiological images of the skull base.

KEYWORDS: Clivus, Skull, Anatomical variation, Computed tomography, Terminology, Imaging

Citation: Tangrodchanapong, T., Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Chaiyamoon, A., Iwanaga, J., & Tubbs, R. S. (2023). Basilar tubercles and eminences of the clivus: Novel anatomical entities. Annals of Anatomy-Anatomischer Anzeiger, 250, 152133. DOI: https://doi.org/10.1016/j.aanat.2023.152133.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล