การศึกษาพบว่าความแปรผันของฐานกะโหลกศีรษะส่วน clivus พบได้บ่อย รวมถึงร่อง fossa navicularis magna, ช่อง canalis basilaris medianus, และตุ่มที่ขอบ foramen magnum ข้อมูลเหล่านี้ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการตีความภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์และการวางแผนทางศัลยกรรมฐานกะโหลกศีรษะในผู้ป่วยชาวไทย

ที่มาและความสำคัญ

การแปรผันทางกายวิภาคของฐานกะโหลกศีรษะส่วน clivus เป็นข้อมูลสำคัญสำหรับการวินิจฉัยทางรังสีและการผ่าตัดศีรษะ–คอ เนื่องจากตำแหน่งที่อยู่ใกล้กับโครงสร้างประสาทและหลอดเลือดสำคัญ แต่มีข้อมูลเกี่ยวกับความแปรผันเหล่านี้ในประชากรไทยค่อนข้างจำกัด งานวิจัยนี้ใช้ภาพถ่ายเอกซเรย์คอมพิวเตอร์จากคนไทยมากกว่า 400 รายเพื่อประเมินความชุกและลักษณะของความแปรผันหลายแบบ เช่น ร่อง fossa navicularis magna ช่อง canalis basilaris medianus และตุ่มที่ขอบ foramen magnum ผลการศึกษาพบว่าความแปรผันเหล่านี้พบได้ค่อนข้างบ่อยที่สุดคือร่อง fossa navicularis magna ซึ่งมีความสำคัญต่อการตีความภาพรังสีให้ถูกต้องและช่วยให้แพทย์สามารถวางแผนการรักษาหรือการผ่าตัดได้อย่างปลอดภัยมากขึ้นในผู้ป่วยชาวไทย

Abstract

The clivus is an important landmark in neurosurgery and radiology due to its proximity to critical neurovascular structures. Anatomical variations of the clivus are diverse and may mimic pathological lesions on imaging. However, data on their prevalence in Southeast Asian populations are limited. This study investigated the prevalence and morphology of clival anatomical variations in the Thai population using computed tomography (CT). A total of 429 cranial CT scans (233 males and 196 females; mean age 39.5 ± 15.4 years) from patients without cranial abnormalities were retrospectively analyzed. The CT images were examined for fossa navicularis magna (FNM), basilar processes (BP), canalis basilaris medianus (CBM), tubercle at the anterior margin of the foramen magnum (TFM), condylus tertius (CT), and arcus praebasiooccipitalis (AP). FNM was the most common variation, identified in 107 cases (24.9%), followed by CBM (9.6%), BP (7.2%), and TFM (4.9%). CT (1.6%) and AP (0.5%) were rare. The CBM appeared as superior recess (5.1%), channel (2.6%), and inferior recess (2.3%) types. No significant sex differences were found for any variant (p > 0.05). These findings indicate that clival variations are relatively common in the Thai population, with FNM being the most prevalent. Knowledge of these variations is essential for accurate radiological interpretation and for planning neurosurgical procedures involving the skull base. Population-specific data such as these are crucial to improve diagnostic accuracy and surgical safety among Thai individuals.

KEYWORDS: clivus variation, anatomical variation, computed tomography, fossa navicularis magna, canalis basilaris medianus, skull base

Citation: Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Asuvapongpatana, S. et al. Radiological Assessment of Clival Morphological Variants in the Thai Population Using Computed Tomography. Bratisl. Med. J. (2025). https://doi.org/10.1007/s44411-025-00438-5

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์ รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

งานวิจัยนี้รายงานความแปรผันทางกายวิภาคของช่องกระดูกขากรรไกรแบบไม่สมบูรณ์ทั้งสองข้างที่ไม่เคยมีรายงานมาก่อน โดยศึกษาโครงสร้างทางกายวิภาคและการพัฒนาของช่องดังกล่าวผ่านภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์และแบบจำลองสามมิติ ซึ่งมีผลต่อการตีความภาพรังสีและการวางแผนผ่าตัดขากรรไกรล่าง

ที่มาและความสำคัญ

ช่องกระดูกขากรรไกร (mandibular canal) เป็นช่องที่สำคัญในการส่งผ่านเส้นประสาทและหลอดเลือดในขากรรไกรล่าง แต่รูปแบบความแปรผันของช่องกระดูกขากรรไกรยังมีรายงานไม่มากนัก การศึกษานี้รายงานความแปรผันทางกายวิภาคที่ไม่เคยอธิบายมาก่อนของช่องกระดูกขากรรไกรแบบไม่สมบูรณ์ทั้งสองข้างในกระดูกขากรรไกรจากซากศพชาย ด้วยการตรวจทางกายวิภาคและภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ จากนั้นใช้ชิ้นเนื้อจากตัวอ่อนมนุษย์เพื่อสร้างแบบจำลองสามมิติ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกระดูกขากรรไกรที่กำลังพัฒนา เส้นประสาทขากรรไกรล่าง และต่อมน้ำลาย ผลการศึกษาสนับสนุนสมมติฐานว่า การก่อตัวของช่องที่ไม่สมบูรณ์อาจเกิดจากตำแหน่งของเส้นประสาทหรือการถูกกักขังของเนื้อเยื่อต่อมน้ำลายในระหว่างการพัฒนา ความแปรผันนี้มีความสำคัญต่อการตีความภาพทางรังสีและการวางแผนผ่าตัดขากรรไกรล่างในทางคลินิก

Abstract

Purpose

This study aims to report a previously undocumented anatomical variation of the mandible and investigate its developmental origin using embryological analysis.

Methods

Anatomical inspection and computed tomography were performed on a dried human mandible from a male cadaver of unknown age. Additionally, serial histological sections from a Carnegie Stage 23 human embryo were reconstructed in 3D model to examine the spatial relationships between the developing mandible and surrounding structures.

Results

The mandibular canal exhibited breaching of the medial wall into the lingual cortex on both sides. Computed tomography confirmed that the canals originated from the mandibular foramen and gave rise to the mental foramina at the medial third of the mandible. These defects were found along with a left-sided Stafne bone cavity. Embryological analysis revealed a close spatial proximity between the developing mandible, the inferior alveolar nerve, and the salivary glands, supporting the hypothesis that incomplete ossification could result from variant nerve positioning or glandular entrapment.

Conclusion

This study presents rare anatomical variations of the mandibular canal and their possible developmental mechanism. These findings have implications for radiological interpretation and surgical planning involving the mandible.

KEYWORDS: Mandible, Mandibular canal, Anatomical variation, Computed tomography, Embryological analysis

Citation: Rumpansuwon, K., Berkban, T., Kruepunga, N. et al. Bilateral incomplete mandibular canals: an embryological analysis of their possible etiology. Surg Radiol Anat47, 233 (2025). https://doi.org/10.1007/s00276-025-03749-y

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: รองศาสตราจารย์ ดร.วัฒนา วีรชาติยานุกูล รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นายคณิติน รำแพนสุวรรณ
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษานี้เป็นการตรวจสอบช่องว่างกลางคอนดิลาร์ในฐานกะโหลกศีรษะด้วยภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ พบการมีอยู่ของช่องดังกล่าวในร้อยละ 10.5 ของผู้ตรวจและร้อยละ 6 ของด้านกะโหลก ซึ่งช่วยให้แพทย์และศัลยแพทย์คุ้นเคยกับความแปรผันของกายวิภาคเพื่อวางแผนการผ่าตัดอย่างปลอดภัย

ที่มาและความสำคัญ

ช่องว่างกลางคอนดิลาร์ (intermediate condylar canal) เป็นช่องเล็ก ๆ บนฐานกะโหลกศีรษะที่อยู่ใน fossa condyloid ด้านข้างของ condyle หลังศีรษะและด้านหลัง–ด้านกลางของ foramen jugulare โครงสร้างนี้มีการกล่าวถึงในตำราน้อยมากและยังไม่มีการศึกษาทางรังสีอย่างละเอียดมาก่อน งานวิจัยนี้จึงตรวจสอบการมีอยู่ของช่องว่างกลางคอนดิลาร์ในชุดข้อมูลการสแกนด้วยเอกซเรย์คอมพิวเตอร์จากอาสาสมัครชาวอินเดียจำนวน 490 ราย (820 ด้าน) พบช่องนี้ในร้อยละ 10.5 ของผู้ตรวจและร้อยละ 6 ของด้านกะโหลก พร้อมทั้งพบอุบัติการณ์แบบสองข้างและหนึ่งข้าง ซึ่งมีความสำคัญต่อศัลยแพทย์ฐานกะโหลกศีรษะเนื่องจากเป็นบริเวณที่เชื่อมต่อกับแนวทางผ่าตัดหลายแนว งานนี้เป็นการศึกษาพื้นฐานด้านรังสีวิทยาที่เปิดทางให้มีการศึกษาต่อในตัวอย่างกะโหลกจริงจากประชากรต่างเชื้อชาติได้ในอนาคต

Abstract

Intermediate condylar canal is a skull base canal in the condyloid fossa, located laterally to the occipital condyles and posteromedially to the jugular foramen. Despite its presence in the human skull base, this structure is rarely mentioned in textbooks and has not previously been examined radiologically. This study aimed to investigate the prevalence of intermediate condylar canal in CQ500 dataset, an open-access computed tomography scans of Indian population. A total of 490 head and neck computed tomography scans were thoroughly investigated. The presence of the intermediate condylar canal was investigated by two observers. Our results indicated the intermediate condylar canal was found in 10.5% of subjects (43 out of 410 individuals) or 6% of sides (49 out of 820 sides). Bilateral prevalence and unilateral prevalence were 1.5% (6 subjects) and 9% (37 subjects), respectively. No significant difference was found between sides. The width of these canals was 2.0 ± 0.5 mm (1.1–3.5 mm range). It is important to surgeons to be aware and familiar of intermediate condylar canal as it is located at the crucial crossroad of various surgical skull base approaches. This study serves as the fundamental research and further studies could include the investigation of intermediate condylar canal in skeletal specimens of various ethnic origins and imaging study to examine the content of the canals.

KEYWORDS: Intermediate condylar canal, Skull base, Anatomical variation, Computed tomography, Condyloid fossa

Citation: Pitaksinagorn, W., Pongruengkiat, W., Iwanaga, J., Tubbs, R. S., Sangchay, N., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Triantafyllou, G., & Suwannakhan, A. (2025). Radiological study of the intermediate condylar canal. Bratislava Medical Journal, 126, 3349–3353. https://doi.org/10.1007/s44411-025-00378-0

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธราดลพิศุทธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

ผลงานวิจัยนี้สรุปได้ว่า จากความยากลำบากทางการผ่าตัดอันเนื่องมาจาก HCB ศัลยแพทย์ควรพิจารณาการทำ carotid artery stenting แทนการทำ carotid endarterectomy

ที่มาและความสำคัญ

ถึงแม้การแยกเป็นสองแขนงก่อนกำหนดของหลอดเลือดคาโรติด (high carotid bifurcation หรือ HCB) อาจนำไปสู่ความยากลำบากในการผ่าตัด ค่าอ้างอิงที่ชัดเจนสำหรับ HBD ยังไม่ชัดเจน โดยทั่วไป นิยามของ HCB คือการการแยกไปสองทางของหลอดเลือดแดงคาโรติด ที่อยู่สูงกว่าระดับของกระดูกสันหลังส่วนคอที่สาม (C3) อย่างไรก็ตาม อุปสรรคที่สำคัญในการเข้าถึงหลอดเลือดแดงคาโรติดคือมุมของขากรรไกรล่าง (angle of mandible) ดังนั้น จุดประสงค์ของการศึกษานี้คือเพื่อศึกษาระดับการแยกตัวของหลอดเลือดแดงคาโรติด ที่สัมพันธ์กับมุมของขากรรไกรล่างและระดับของกระดูกสันหลัง ในผู้ป่วยที่ได้รับการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) จากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ของผู้ป่วยจำนวน 86 ราย ซึ่งประกอบไปด้วยตัวอย่างจากข้างซ้ายและขวา 172 ข้าง พบว่าการแยกตัวของหลอดเลือดแดงคาโรติดพบที่กระดูกสันหลังระดับ C3 ในร้อยละ 44.2 ในขณะที่มุมของกระดูกขากรรไกรล่างอยู่ที่กระดูกสันหลังระดับ C2 ในร้อยละ 51.2 นอกจากนี้ เมื่อใช้ระดับของกระดูกสันหลังและมุมขากรรไกรล่างเป็นจุดอ้างอิง การแยกตัวของหลอดเลือดแดงคาโรติดแบบสูง (high carotid bifurcation หรือ HCB) พบได้ในร้อยละ 10.5 และ 20.3 ตามลำดับ

Abstract

Although high-level carotid bifurcation (HCB) could lead to notable surgical difficulty, the definitive reference point for HCB is unclear. HCB is typically characterized as carotid bifurcation (CB) located higher than the level of the third cervical vertebra (C), however, a major obstacle regarding carotid artery surgical exposure is angle of the mandible (AM). The objective of this study was to investigate CB level, define HCB in relation to AM and vertebral levels, and measure the vertical distance from HCB to ipsilateral AM. Moreover, the percentage of surgically challenged CBs, misclassified as low CBs (LCB) based on vertebral level, was investigated. Patients who underwent neck computed tomography angiography were retrospectively studied. HCBs were classified into two categories: CBs above the C3 and either at or above the ipsilateral AM. Of 172 CBs (86 patients; 57 men, 29 women), CB was mostly found at C3 (44.19%), whereas AM was commonly located at C2 (51.16%). Based on vertebral level and AM, HCBs were detected in 10.47% and 20.35% of CBs, respectively. The association of HCBs determined by either C3 or AM between both sides in each individual was nonsignificant (p>0.05), but HCBs determined by C3 level were predominant in women (OR = 3.58, 95%CI = 1.31–9.80). Considering both C3 and AM, there was 8.72% of HCBs. The remaining 91.28% was classified as LCBs, including 11.63% of CBs located at both C3 and AM which were actually classified as HCBs if determined by AM. In cases of CBs above AM level, the mean vertical distance was as high as 6.56 ±2.41mm.

KEYWORDS: high-level carotid bifurcation, common carotid artery, computed tomography

Citation: Amarttayakong, S., Amarttayakong, P., Munkong, W., La-Up, A., Chaiyamoon, A., Suwannakhan, A., & Sangkhano, S. (2024). Is low carotid bifurcation determined by vertebral level always convenient for surgical approach?. Plos one, 19(2), e0294072.
DOI: https://doi.org/10.1371/journal.pone.0294072

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษานี้ประกอบด้วยการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) และการวิเคราะห์อภิมานจากฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิก 3 แหล่งได้แก่ Google Scholar, PubMed, and Journal Storage ผลงานวิจัยพบว่า จากคนไข้จำนวน 7,997 รายจากผลงานตีพิมพ์กว่า 16 ฉบับ episternal ossicles มีความชุกอยู่ที่ 2.1% โดยการศึกษาด้วย X-ray มีความชุกสูงสุดอยู่ที่ 7% และประชากรเอเชียมีความชุกของ episternal ossicles มากที่สุดที่ 3.8%

ที่มาและความสำคัญ

การมีอยู่ของ episternal ossicles ซึ่งเป็นโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาคมีความสำคัญทางคลินิกเป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะกับรังสีแพทย์เพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาด การศึกษาและการวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาความชุกของ episternal ossicles ในประชากรสากล และศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการมีอยู่ของโครงสร้างนี้

Abstract

Episternal ossicles (EO) are accessory bones located superior and posterior to the manubrium, representing an anatomical variation in the thoracic region. This study aimed to investigate the prevalence and developmental aspects of EO in global populations. The prevalence of EO in pediatric populations was assessed using the “Pediatric-CT-SEG” open-access data set obtained from The Cancer Imaging Archive, revealing a single incidence of EO among 233 subjects, occurring in a 14-year-old patient. A meta-analysis was conducted using data from 16 studies (from 14 publications) through three electronic databases (Google Scholar, PubMed, and Journal Storage) encompassing 7997 subjects. An overall EO prevalence was 2.1% (95% CI 1.1–3.0%, I² = 93.75%). Subgroup analyses by continent and diagnostic methods were carried out. Asia exhibited the highest prevalence of EO at 3.8% (95% CI 0.3–7.5%, I² = 96.83%), and X-ray yielded the highest prevalence of 0.7% (95% CI 0.5–8.9%, I² = 0.00%) compared with other modalities. The small-study effect was indicated by asymmetric funnel plots (Egger’s z = 4.78, p < 0.01; Begg’s z = 2.30, p = 0.02). Understanding the prevalence and developmental aspects of EO is crucial for clinical practitioners’ awareness of this anatomical variation.

KEYWORDS: Episternal ossicles, Sternum, Anatomical variation, Computed tomography, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Pongruengkiat, W., Pitaksinagorn, W., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Kruepunga, N., Chaiyamoon, A., & Suwannakhan, A. (2024). Anatomical study and meta-analysis of the episternal ossicles. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 195-202.
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-023-03280-y

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

ความผิดปกติของกระดูกสันหลังคอชิ้นบนสุดหรือ atlas ที่เรียกว่า atlas arch defect เป็นความผิดปกติที่พบได้ไม่มากนัก ความผิดปกตินี้เกิดขึ้นเมื่อมีร่องบริเวณ anterior arch หรือ posterior arch ของกระดูก atlas หากเกิดขึ้นทั้งสองบริเวณจะเรียกว่า combined arch defect ในการศึกษานี้ผู้วิจัยได้ศึกษาความชุกของ arch defect ในประชากร 606 ราย ทำการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระแบบ วิเคราะห์อภิมานเพื่อศึกษาความชุกของ arch defect แบบต่าง ๆ ในประชาการสากลรวมกว่า 13,000 ราย และได้เสนอระบบการจำแนกประเภทของ anterior และ combined arch defect ขึ้นใหม่ ผลการวิจัยพบว่าความชุกของ posterior arch defect อยู่ที่ร้อยละ 2.07 ในขณะที่ความชุกของ anterior arch defect และ combined arch defect อยู่ที่ร้อยละ 0.00 และ 0.14 ตามลำดับ ซึ่งพบได้ยากอย่างยิ่ง ความผิดปกติ anterior และ combined arch defect ของกระดูก atlas สามารถจำแนกได้เป็น 5 รูปแบบ ได้แก่ type A (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline) type B (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) type C (การเกิดร่องที่ anterior arch ทางด้านข้างแบบ unilateral พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) type D (การเกิดร่องที่ anterior arch ทางด้านข้างแบบ bilateral พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) และ type E (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline พร้อมกับการขาดหายไปของ posterior arch)

ที่มาและความสำคัญ

การตระหนักถึงข้อบกพร่องเหล่านี้ถือเป็นสิ่งสำคัญในการหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อนระหว่างขั้นตอนการผ่าตัดกระดูกสันหลังส่วนบน โดยทั่วไป ความผิดปกติเหล่านี้ไม่แสดงอาการหรือมีอิทธิพลทางลบต่อการทำงานของร่างกาย อย่างไรก็ตาม ความไม่รู้และการไม่ตระหนักของการมีอยู่ของโครงสร้างแปรผันเหล่านี้อาจก่อให้เกิดความสับสนและนำไปสู่การวินิจฉัยที่ผิดพลาด

Abstract

This study consists of a retrospective cohort study, a systematic review, and a meta-analysis which were separately conducted. This study aimed to investigate the prevalence of atlas arch defects, generate an evidence-based synthesis, and propose a common classification system for the anterior and combined atlas arch defects. Atlas arch defects are well-corticated gaps in the anterior or posterior arch of the atlas. When both arches are involved, it is known as a combined arch defect. Awareness of these defects is essential for avoiding complications during surgical procedures on the upper spine. The prevalence of arch defects was investigated in an open-access OPC-Radiomics (Radiomic Biomarkers in Oropharyngeal Carcinoma) dataset comprising 606 head and neck computed tomography scans from oropharyngeal cancer patients. A systematic review and meta-analysis were performed to generate prevalence estimates of atlas arch defects and propose a classification system for the anterior and combined atlas arch defects. The posterior arch defect was found in 20 patients (3.3%) out of the 606 patients investigated. The anterior arch defect was not observed in any patient, while a combined arch defect was observed in one patient (0.2%). A meta-analysis of 13,539 participants from 14 studies, including the present study, yielded a pooled-posterior arch defect prevalence of 2.07% (95% confidence interval [CI], 1.22%–2.92%). The prevalences of anterior and combined arch defects were 0.00% (95% CI, 0.00%–0.10%) and 0.14% (95% CI, 0.04%–0.25%), respectively. The anterior and combined arch defects were classified into five subtypes based on their morphology and frequency. The present study showed that atlas arch defects were present in approximately 2% of the general population. For future studies, larger sample sizes should be used for studying arch defects to avoid the small-study effect and to predict the prevalence accurately.

KEYWORDS: Cervical atlas, Computed tomography, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Suphamungmee, W., Yurasakpong, L., Poonudom, K., Tubbs, R. S., Iwanaga, J., Kruepunga, N., … & Suwannakhan, A. (2023). Radiological study of atlas arch defects with meta-analysis and a proposed new classification. Asian Spine Journal, 17(5), 975.
DOI: https://doi.org/10.31616/asj.2023.0030

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วรวิทย์ ศุภมั่งมี, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: น.ส.กัญจนพรรณ ปุ่นอุดม
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

จากการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) จากผู้ป่วยรวม 407 ราย ผู้วิจัยพบปุ่มกระดูกที่ยังไม่มีการอธิบายมาก่อนในส่วนบนของกระดูก clivus ในผู้ป่วย 40 รายหรือร้อยละ 9.8 โดยปุ่มกระดูกนี้วางตัวอยู่ระว่าง dorsum sallae และ foramen magnum ปุ่มกระดูกชนิดใหม่นี้สามารถจำแนกได้เป็นสามประเภท ได้แก่ single double และ triple โดยชนิด single มีความชุกที่ร้อยละ 8.7 ชนิด double มีความชุกที่ 0.98 และชนิด triple ที่ร้อยละ 0.25 ความกว้างและความสูงเฉลี่ยของปุ่มกระดูกนี้อยู่ที่ 4.4±1.5 มม. (ช่วง 1.4–7.9 มม.) และ 1.7±0.7 มม. (ช่วง 0.8–4.2 มม.) ตามลำดับ ผู้วิจัยได้บัญญัติชื่อของปุ่มกระดูกเหล่านี้ว่า “basilar tubercles of the clivus” และ “basilar eminences of the clivus” ขึ้นอยู่กับขนาดของปุ่มที่พบ

ที่มาและความสำคัญ

งานวิจัยฉบับนี้รายงานถึงการค้นพบของปุ่มกระดูกชนิดใหม่ตรงบริเวณส่วนบนของ clivus ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ตรงฐานกะโหลกด้านหน้าต่อ foramen magnum

Abstract

Background

The clivus forms the central skull base between the dorsum sellae and the foramen magnum. Although bony variations of the inferior surface of the clivus are well-recognized and have been well studied, studies of bony variations of the basilar (superior) surface of the clivus are scarce. Therefore, the present study was performed to investigate bony anatomical variations on the basilar part of the clivus.

Methods

Computed tomography scans belonging to 407 Indian subjects from the CQ500 open-access dataset were retrospectively reviewed.

Results

Bony tubercles on the basilar surface of the clivus were found in 40 cases (9.83%). They were classified into three types including single, double and triple. A single tubercle was found in 35 cases (8.60%) including 12 on the left (2.95%), 10 on the right (2.46%) and 13 in the center (3.19%). The tubercles were doubled in four cases (0.98%) and tripled in one case (0.25%). The average width and height of the tubercles were 4.4 ± 1.5 mm (range 1.4–7.9 mm) and 1.7 ± 0.7 mm (range 0.8–4.2 mm), respectively. Ninety-five (95%) percent of the tubercles were located on the lower half of the clivus.

Conclusions

To our knowledge, these tubercles have not been previously described. Therefore, we suggest the terms “basilar tubercles of the clivus” and “basilar eminences of the clivus”, depending on their sizes. Knowledge of these newly described structures is important when interpreting radiological images of the skull base.

KEYWORDS: Clivus, Skull, Anatomical variation, Computed tomography, Terminology, Imaging

Citation: Tangrodchanapong, T., Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Chaiyamoon, A., Iwanaga, J., & Tubbs, R. S. (2023). Basilar tubercles and eminences of the clivus: Novel anatomical entities. Annals of Anatomy-Anatomischer Anzeiger, 250, 152133. DOI: https://doi.org/10.1016/j.aanat.2023.152133.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การมีโครงสร้างแปรผันถึงมากถึง 20 โครงสร้างในกะโหลกชิ้นเดียวเป็นสิ่งที่น่าสังเกตและยังไม่เคยมีการอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ ตัวอย่างกะโหลกที่พบนี้มีคุณค่าทางกายวิภาคศาสตร์และการแพทย์เป็นอย่างยิ่ง

ที่มาและความสำคัญ

นักกายวิภาคศาสตร์และแพทย์มักพบโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาคเมื่อศึกษารูและรอยแยกต่าง ๆ กะโหลก อย่างไรก็ตาม การมีโครงสร้างแปรผันถึงมากถึง 20 โครงสร้างในกะโหลกชิ้นเดียวเป็นสิ่งที่น่าสังเกตและยังไม่เคยมีการอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ ในรายงานฉบับนี้ เราพบโครงสร้างแปรผันจำนวน 20 โครงสร้างในกะโหลกศีรษะของผู้บริจาคร่างกาย ประกอบด้วย clival canals, an interclinoid bar with resultant foramen at the uppermost aspect of the clivus, middle clinoid process, posterior petroclinoid ligament, pterygoalar plate, septated hypoglossal canal, foramen through the anterior clinoid process, septated foramen ovale, shortened superior orbital fissure, and crista muscularis ความรู้เกี่ยวกับความแตกต่างของแต่ละบุคคลในโครงสร้างของกะโหลกศีรษะอาจเป็นประโยชน์สำหรับทั้งนักกายวิภาคศาสตร์และแพทย์ นอกจากนี้ตัวอย่างกะโหลกที่มีความหลากหลายทางกายวิภาคมากถึง 20 โครงสร้างมีคุณค่าทางกายวิภาคศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง

Abstract

Anatomists and clinicians often encounter single bony anatomical variations in dry skulls and on imaging. However, a constellation of 20 such variants some that, to our knowledge, have not been previously described is noteworthy. Here, we describe an adult skull with multiple bony variations, and these are detailed and discussed. These included clival canals, an interclinoid bar with resultant foramen at the uppermost aspect of the clivus, middle clinoid process, posterior petroclinoid ligament, pterygoalar plate, septated hypoglossal canal, foramen through the anterior clinoid process, septated foramen ovale, shortened superior orbital fissure, and crista muscularis. Knowledge of individual differences in the structure of the skull may be of use to both anatomists and clinicians in the treatment of intracranial procedures as well as cranial imaging studies. Taken together, such a unique specimen is of archival value.

KEYWORDS: cranium, intracranial, cadaver, skull, variations, anatomy

Citation: Couldwell, M., Chaiyamoon, A., Cardona, J. J., Iwanaga, J., Ezra, D., Suwannakhan, A., Dumont, A. S. & Tubbs, R. S. (2023). Twenty Intracranial Skull Base Variations in the Same Specimen. Cureus, 15(6), e 40096 https://doi.org/10.7759/cureus.40096

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: Prof. R. Shane Tubbs

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกชุมและสัณฐานวิทยาของโครงสร้างแปรผันกายวิภาค 6 โครงสร้าง จากภาพ CT สาธารณะในชุดข้อมูล OPC-Radiomics ซึ่งประกอบด้วยภาพ CT ของศีรษะ คอและทรวงอกด้านบนจากผู้ป่วยโรคมะเร็งคอหอยส่วนปาก 606 ราย

ที่มาและความสำคัญ

มะเร็งช่องปากเป็นมะเร็งที่พบมากเป็นอันดับ 6 ของโลก โดยร้อยละ 6 ถึง 20 ของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งชนิดนี้มีการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งไปยังอวัยวะอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งศีรษะและคอ ดังนั้นการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT) ที่บริเวณศีรษะและคอ จึงเป็นมาตรฐานสากลสำหรับผู้ป่วยที่สงสัยว่าเป็นมะเร็งช่องปากเพื่อตรวจพบการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งตั้งแต่แรกเริ่ม โครงสร้างแปรผันทางกายวิภาค (anatomical variations) สามารถพบได้บ่อยในภาพ CT ของ ศีรษะ คอ และหน้าอก ความรู้และความตระหนักถึงโครงสร้างเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกชุมและสัณฐานวิทยาของโครงสร้างแปรผันกายวิภาค 6 โครงสร้าง จากคนไข้จำนวน 606 ราย ผลการวิจัยพบ os acromiale (ในร้อยละ 3.1) episternal ossicles (ในร้อยละ 2.2) cervical rib (ในร้อยละ 0.2) azygos lobe (ในร้อยละ 0.3) tracheal bronchus (ในร้อยละ 0.5)

Abstract

Background and Objectives: 

Anatomical variations in the head, neck and chest are common, and are observed as occasional findings on computed tomography (CT). Although anatomical variations are mostly asymptomatic and do not cause any negative influence on the body function, they may jeopardize diagnosis and may be confused with pathological conditions. The presence of variations may also limit surgical access during tumor removal. The aim of this study was to investigate the prevalence of six anatomical variations—os acromiale, episternal ossicles, cervical rib, Stafne bone cavity, azygos lobe and tracheal bronchus—in an open-access computed tomography dataset obtained from oropharyngeal cancer patients. 

Materials and Methods: 

A total of 606 upper-chest and neck computed-tomography scans (79.4% male and 20.6% female) were retrospectively investigated. Sex difference was evaluated using the z-test for two proportions. 

Results: 

Os acromiale, episternal ossicles, cervical rib, Stafne bone cavity, azygos lobe, and tracheal bronchus were present in 3.1%, 2.2%, 0.2%, 0%, 0.3% and 0.5%, respectively, of all patients. Os acromiale was identified as meso-acromion in 86.6%, and as pre-acromion in 17.4%, of all acromia. Episternal ossicles were present unilaterally in 58.3%, and bilaterally in 41.7%, of all sterna. Only the cervical rib showed a sex difference in prevalence. 

Conclusions: 

awareness of these variations is important for radiologists interpreting head, neck and chest CTs; for example, those of oropharyngeal cancer patients. This study also illustrates the applicability of publicly available datasets in prevalence-based anatomical research. While most of the variations investigated in the present study are well-known, the episternal ossicles are not well explored, and need further investigation.

KEYWORDS: computed tomography, anatomical variations, head and neck, chest, oropharyngeal cancer

Citation: Janta, S., Suwannakhan, A., Yurasakpong, L., Chaiyamoon, A., Kruepunga, N., Iwanaga, J., Tubbs, RS., Eiamratchanee, P. & Paensukyen, T. (2023). Anatomical Variants Identified on Computed Tomography of Oropharyngeal Carcinoma Patients. Medicina, 59(4), 707. https://doi.org/10.3390/medicina59040707

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ณัฐเมธี เครือภูงา
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์

งานวิจัยนำร่องฉบับนี้เป็นงานวิจัยแรกของสาขาที่ใช้ชุดข้อมูลสาธารณะมาเป็นข้อมูลดิบในการทำงานวิจัยทางกายวิภาคซึ่งเป็นระเบียบวิธีใหม่ที่ยังไม่เคยมีการศึกษาใดกระทำมาก่อน

ที่มาและความสำคัญ

การตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT) ของทรวงอกมีความจำเป็นอย่างยิ่งยวดในช่วงต้นของการระบาดของโรค COVID-19 เนื่องจากเชื้อ COVID-19 สายพันธุ์ดั้งเดิมสามารถก่อให้เกิดการติดเชื้อที่ปอดอย่างรุนแรง ด้วยเหตุนี้ชุดภาพ CT ทรวงอกของผู้ป่วยด้วยโรค COVID-19 จำนวนมากถูกอัปโหลดไว้ในฐานข้อมูลออนไลน์ ซึ่งนักวิจัยจากทั่วโลกสามารถนำไปใช้เพื่อดำเนินงานวิจัยในด้านการนำปัญญาประดิษฐ์มาใช้เพื่อตรวจพบโรค COVID-19 อย่างไรก็ตาม การนำชุดข้อมูลสาธารณะเหล่านี้มาใช้ในงานวิจัยด้านอื่นยังไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในการศึกษานี้ ผู้วิจัยได้ศึกษาความชุกของโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาค (anatomical variations) เป็นที่รู้จักกันดี 6 ชนิดในทรวงอกโดยใช้ชุดภาพ CT สาธารณะของผู้ป่วยด้วยโรค COVID-19 ชาวอิหร่านกว่า 1,000 ราย ผลการวิจัยพบว่าในระบบทางเดินหายใจ มีโครงสร้างแปรผัน azygos lobe (ในร้อยละ 0.8) และ tracheal bronchus (ในร้อยละ 0.2) ในระบบโครงกระดูกและกล้ามเนื้อพบ sternal foramen (ในร้อยละ 9.6), episternal ossicles (ในร้อยละ 2.9) และ sternalis muscle (ในร้อยละ 1.5) ผู้วิจัยเชื่อว่านักกายวิภาคศาสตร์จะได้รับประโยชน์จากการใช้ชุดข้อมูลสาธารณะเป็นข้อมูลดิบสำหรับการวิจัย เนื่องจากชุดข้อมูลเหล่านี้มีจำนวนมากและสามารถเข้าถึงได้อย่างเสรีและง่ายดาย

Abstract

Chest computed tomography (CT) has been the preferred imaging modality during the pandemic owing to its sensitivity in detecting COVID-19 infections. Recently, a large number of COVID-19 imaging datasets have been deposited in public databases, leading to rapid advances in COVID-19 research. However, the application of these datasets beyond COVID-19-related research has been little explored. The authors believe that they could be used in anatomical research to elucidate the link between anatomy and disease and to study disease-related alterations to normal anatomy. Therefore, the present study was designed to investigate the prevalence of six well-known anatomical variants in the thorax using open-access CT images obtained from over 1000 Iranian COVID-19 patients aged between 6 and 89 years (60.9% male and 39.1% female). In brief, we found that the azygos lobe, tracheal bronchus, and cardiac bronchus were present in 0.8%, 0.2%, and 0% of the patients, respectively. Variations of the sternum, including sternal foramen, episternal ossicles, and sternalis muscle, were observed in 9.6%, 2.9%, and 1.5%, respectively. We believe anatomists could benefit from using open-access datasets as raw materials for research because these datasets are freely accessible and are abundant, though further research is needed to evaluate the uses of other datasets from different body regions and imaging modalities. Radiologists should also be aware of these common anatomical variants when examining lung CTs, especially since the use of this imaging modality has increased during the pandemic.

KEYWORDS: COVID-19, lung, anatomical variation, dataset, computed tomography

Citation: Yurasakpong, L., Asuvapongpatana, S., Weerachatyanukul, W., Meemon, K., Jongkamonwiwat, N., Kruepunga, N., Chaiyamoon, A., Sudsang, T., Iwanaga, J., Tubbs, R.S., Suwannakhan, A. (2022). Anatomical variants identified on chest computed tomography of 1000+ COVID‐19 patients from an open‐access dataset. Clinical Anatomy, 35(6), 723-731.
https://doi.org/10.1002/ca.23873

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์