รายงานนี้เป็นกรณีแรกที่พบ transverse basilar cleft (TBC) ในผู้ป่วย hemifacial microsomia (HFM) โดยพบความผิดปกติที่กระดูก clivus ซึ่งอาจมีความสัมพันธ์กับกลไกทางพันธุกรรม การศึกษานี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจความผิดปกติทางกายวิภาคในผู้ป่วย HFM เพื่อการวินิจฉัยที่ถูกต้องและแม่นยำ

ที่มาและความสำคัญ

Hemifacial microsomia (HFM) เป็นภาวะความผิดปกติทางโครงสร้างของใบหน้าครึ่งซีกที่พบได้บ่อยรองจากปากแหว่งเพดานโหว่ โดยมีความหลากหลายในลักษณะของความผิดปกติ เช่น ความสั้นของกระดูกขากรรไกรล่างและการเคลื่อนตำแหน่งของข้อต่อขากรรไกรล่าง ซึ่งส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับความผิดปกติของกระดูกและเนื้อเยื่อบริเวณใบหน้า ในกรณีศึกษานี้พบว่าผู้ป่วย HFM มีความผิดปกติของกระดูก clivus โดยเกิด transverse basilar cleft (TBC) ซึ่งเป็นลักษณะของรอยแยกที่ยังไม่เคยถูกบันทึกในผู้ป่วยกลุ่มนี้มาก่อน การศึกษานี้จึงมีความสำคัญในการเปิดเผยความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่าง HFM และโครงสร้างกระดูกฐานกะโหลก เพื่อให้แพทย์และนักรังสีวิทยาสามารถพิจารณาความผิดปกติที่เกี่ยวข้องในการวินิจฉัยและวางแผนการรักษาได้อย่างเหมาะสม

Abstract

Transverse basilar cleft (TBC) is an extremely rare variation of the clivus or the basilar part of the occipital bone. In this report, a unilateral transverse basilar fissure was found at the clivus in a head computed tomography of an 18-year-old female patient diagnosed with hemifacial microsomia (HFM). Image analysis of this patient showed shortening of the ramus of the right mandible along with medial displacement of the right temporomandibular joint and hypoplastic right maxilla. In addition, observation of the clivus showed a cleft between the basioticum and basioccipital bones at the level of the pharyngeal tubercle on the right side. This cleft was identified as TBC. Clival variations, TBC included, attributed to HFM have never been reported. This report draws attention to the complex relationship between abnormal development of clivus and HFM syndrome, and sheds light on a possible genetic and molecular association between these two conditions.

KEYWORDS: Craniofacial abnormalities, Congenital defects, Skull, Skull base, Anatomic variation

Citation: Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Iwanaga, J., Tubbs, R. S., Chaiyamoon, A., Kruepunga, N., Asuvapongpatana, S. & Sudsang, T. (2024). Complete transverse basilar cleft associated with hemifacial microsomia. Anatomy and Cell Biology, 57, 473-475
DOI: https://doi.org/10.3390/biomedicines12030659

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, รองศาสตราจารย์ ดร.สมลักษณ์ อสุวพงษ์พัฒนา
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

จากการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) จากผู้ป่วยรวม 407 ราย ผู้วิจัยพบปุ่มกระดูกที่ยังไม่มีการอธิบายมาก่อนในส่วนบนของกระดูก clivus ในผู้ป่วย 40 รายหรือร้อยละ 9.8 โดยปุ่มกระดูกนี้วางตัวอยู่ระว่าง dorsum sallae และ foramen magnum ปุ่มกระดูกชนิดใหม่นี้สามารถจำแนกได้เป็นสามประเภท ได้แก่ single double และ triple โดยชนิด single มีความชุกที่ร้อยละ 8.7 ชนิด double มีความชุกที่ 0.98 และชนิด triple ที่ร้อยละ 0.25 ความกว้างและความสูงเฉลี่ยของปุ่มกระดูกนี้อยู่ที่ 4.4±1.5 มม. (ช่วง 1.4–7.9 มม.) และ 1.7±0.7 มม. (ช่วง 0.8–4.2 มม.) ตามลำดับ ผู้วิจัยได้บัญญัติชื่อของปุ่มกระดูกเหล่านี้ว่า “basilar tubercles of the clivus” และ “basilar eminences of the clivus” ขึ้นอยู่กับขนาดของปุ่มที่พบ

ที่มาและความสำคัญ

งานวิจัยฉบับนี้รายงานถึงการค้นพบของปุ่มกระดูกชนิดใหม่ตรงบริเวณส่วนบนของ clivus ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ตรงฐานกะโหลกด้านหน้าต่อ foramen magnum

Abstract

Background

The clivus forms the central skull base between the dorsum sellae and the foramen magnum. Although bony variations of the inferior surface of the clivus are well-recognized and have been well studied, studies of bony variations of the basilar (superior) surface of the clivus are scarce. Therefore, the present study was performed to investigate bony anatomical variations on the basilar part of the clivus.

Methods

Computed tomography scans belonging to 407 Indian subjects from the CQ500 open-access dataset were retrospectively reviewed.

Results

Bony tubercles on the basilar surface of the clivus were found in 40 cases (9.83%). They were classified into three types including single, double and triple. A single tubercle was found in 35 cases (8.60%) including 12 on the left (2.95%), 10 on the right (2.46%) and 13 in the center (3.19%). The tubercles were doubled in four cases (0.98%) and tripled in one case (0.25%). The average width and height of the tubercles were 4.4 ± 1.5 mm (range 1.4–7.9 mm) and 1.7 ± 0.7 mm (range 0.8–4.2 mm), respectively. Ninety-five (95%) percent of the tubercles were located on the lower half of the clivus.

Conclusions

To our knowledge, these tubercles have not been previously described. Therefore, we suggest the terms “basilar tubercles of the clivus” and “basilar eminences of the clivus”, depending on their sizes. Knowledge of these newly described structures is important when interpreting radiological images of the skull base.

KEYWORDS: Clivus, Skull, Anatomical variation, Computed tomography, Terminology, Imaging

Citation: Tangrodchanapong, T., Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Chaiyamoon, A., Iwanaga, J., & Tubbs, R. S. (2023). Basilar tubercles and eminences of the clivus: Novel anatomical entities. Annals of Anatomy-Anatomischer Anzeiger, 250, 152133. DOI: https://doi.org/10.1016/j.aanat.2023.152133.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

Highlight:
ซึ่งผลของการใช้ Random Forest algorithm สามารถทำทายเพศได้โดยมีความแม่นยำอยู่ที่ 80.7% จากผลการทดลองเหล่านี้ ผู้วิจัยสรุปได้ว่านอกเหนือจากประโยชน์ของการระบุตำแหน่งของทัดดอกไม้ในทางคลินิกแล้ว การวัดระยะทางต่าง ๆ ของทัดดอกไม้ไปยัง landmark ที่สำคัญอื่น ๆ บนใบหน้า อาจมีการนำไปใช้ในทางนิติวิทยาศาสตร์เพื่อระบุอัตลักษณ์บุคคลได้

ที่มาและความสำคัญ 

Pterion หรือทัดดอกไม้ คือส่วนทางด้านข้างของกะโหลกศีรษะซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างกระดูก frontal, parietal, sphenoid และ temporal บริเวณนี้เป็นบริเวณที่บางและแตกหักได้ง่ายที่สุดของกะโหลก ในทางคลินิกการค้นหาตำแหน่งของทัดดอกไม้ในผู้ป่วยจึงมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งเมื่อแพทย์ต้องทำ craniotomy ตรงบริเวณทัดดอกไม้ ดังนั้น งานวิจัยฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาจำแนกทัดดอกไม้ออกเป็นประเภทต่าง ๆ และศึกษาระยะทางจากทัดดอกไม้ไปยัง landmark ที่สำคัญอื่น ๆ บนใบหน้าเป็นจุดอ้างอิง นอกจากนี้ยังมีการนำปัญญาประดิษฐ์มาวิเคราะห์ผลวิจัยและสร้างโมเดลเพื่อทำนายเพศและอายุโดยใช้ระยะทางที่วัดเหล่านี้ ผลการวิจัยพบว่าทัดดอกไม้มัดเกิดจากการเชื่อมกันระหว่างกระดูก sphenoid และ parietal ในร้อยละ 62 นอกจากนี้ผลการวิจัยยังพบว่าระยะทางจากจุดกึ่งกลางของทัดดอกไม้ไปยังปุ่ม mastoid process ของกระดูก temporal และ external occipital protuberance ของกระดูก occipital มีความยาวกว่าในเพศชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้น เราจึงใช้ค่าเหล่านี้เพื่อทำนายเพศ

Abstract

Background and Objectives: The landmark for neurosurgical approaches to access brain lesion is the pterion. The aim of the present study is to classify and examine the prevalence of all types of pterion variations and perform morphometric measurements from previously defined anthropological landmarks. Materials and methods: One-hundred and twenty-four Thai dried skulls were investigated. Classification and morphometric measurement of the pterion was performed. Machine learning models were also used to interpret the morphometric findings with respect to sex and age estimation. Results: Spheno-parietal type was the most common type (62.1%), followed by epipteric (11.7%), fronto-temporal (5.2%) and stellate (1.2%). Complete synostosis of the pterion suture was present in 18.5% and was only present in males. While most morphometric measurements were similar between males and females, the distances from the pterion center to the mastoid process and to the external occipital protuberance were longer in males. Random forest algorithm could predict sex with 80.7% accuracy (root mean square error = 0.38) when the pterion morphometric data were provided. Correlational analysis indicated that the distances from the pterion center to the anterior aspect of the frontozygomatic suture and to the zygomatic angle were positively correlated with age, which may serve as basis for age estimation in the future. Conclusions: Further studies are needed to explore the use of machine learning in anatomical studies and morphometry-based sex and age estimation. Thorough understanding of the anatomy of the pterion is clinically useful when planning pterional craniotomy, particularly when the position of the pterion may change with age.

KEYWORDS: pterion, skull, suture, morphometric analysis, anatomical variation, machine learning

Citation: Uabundit, N., Chaiyamoon, A., Iamsaard, S., Yurasakpong, L., Nantasenamat, C., Suwannakhan, A., & Phunchago, N. (2021). Classification and Morphometric Features of Pterion in Thai Population with Potential Sex Prediction. Medicina, 57(11), 1282.
https://doi.org/10.3390/medicina57111282

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: น.ส.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ภาพถ่าย: อาจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์