การศึกษาแสดงให้เห็นว่าอัตราการพบรูเปิดของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid foramen) ในประชากรโลกอยู่ที่ 24.5% โดยพบมากที่สุดในอเมริกาเหนือ (31.4%) รูเปิดนี้มีความสำคัญทางคลินิกต่อการผ่าตัดและการวินิจฉัยเพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการรักษาในบริเวณกล่องเสียง

ที่มาและความสำคัญ

รูเปิดของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid foramen) เป็นความแปรผันทางกายวิภาคที่พบในกระดูกอ่อนไทรอยด์บริเวณส่วนบน-ด้านหลัง โดยมีลักษณะเป็นรูเปิดรูปวงกลม วงรี หรือรูปพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งมีความสำคัญทางคลินิกเนื่องจากอาจเป็นช่องผ่านของเส้นประสาทและหลอดเลือด การศึกษานี้ทำการรวบรวมงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการตรวจพบรูเปิดดังกล่าวจากประชากรทั่วโลกและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ พบว่าอัตราการพบรูเปิดนี้อยู่ที่ 24.5% โดยพบมากที่สุดในประชากรอเมริกาเหนือ (31.4%) และน้อยที่สุดในแอฟริกา (12.3%) ข้อมูลนี้มีความสำคัญต่อศัลยแพทย์และนักรังสีวิทยาเพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาดหรือการบาดเจ็บระหว่างการผ่าตัดในบริเวณกล่องเสียง

Abstract

Purpose

To systematically review published studies on the prevalence of the thyroid foramen (TF), perform a meta-analysis to generate pooled prevalence estimates, and identify factors associated with its presence.

Methods

A systematic literature search was conducted in Google Scholar, PubMed, and Journal Storage databases. Studies reporting the prevalence of the thyroid foramen were included without language or date restrictions. Quality assessment was performed using AQUA tool. A random-effects meta-analysis was performed with subgroup analyses. Heterogeneity was assessed using Higgins’ I² statistics, and publication bias was evaluated using funnel plots and Egger’s test.

Results

Out of 271 entries, 38 studies met the inclusion criteria, comprising 3,030 subjects from various continents. The overall TF prevalence was 24.5% (95% CI: 19.2-29.8%, I² = 93.44%), with unilateral TF present in 16.9% and bilateral TF in 6.2%. Prevalence was highest in North America (31.4%,) and lowest in Africa (12.3%). No significant prevalence difference was found between adults and younger populations (p = 0.15). Publication bias, or the small-study effect, was detected (p < 0.01).

Conclusion

This meta-analysis reveals a 24.5% overall prevalence of TF, with significant heterogeneity primarily explained by geographical differences. The TF’s clinical relevance necessitates awareness among surgeons and radiologists to avoid complications during laryngeal surgeries and prevent misdiagnosis in imaging studies.

KEYWORDS: Anatomical variation, Meta-analysis, Systematic review, Thyroid, Thyroid foramen

Citation: Srichaphan, N., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Senarai, T., Kruepunga, N., & Suwannakhan, A. (2024). The thyroid foramen: A systematic review and meta-analysis. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 1673–1681
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-024-03470-2

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การศึกษานี้ประกอบด้วยการศึกษาจากภาพเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (computed tomography) และการวิเคราะห์อภิมานจากฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิก 3 แหล่งได้แก่ Google Scholar, PubMed, and Journal Storage ผลงานวิจัยพบว่า จากคนไข้จำนวน 7,997 รายจากผลงานตีพิมพ์กว่า 16 ฉบับ episternal ossicles มีความชุกอยู่ที่ 2.1% โดยการศึกษาด้วย X-ray มีความชุกสูงสุดอยู่ที่ 7% และประชากรเอเชียมีความชุกของ episternal ossicles มากที่สุดที่ 3.8%

ที่มาและความสำคัญ

การมีอยู่ของ episternal ossicles ซึ่งเป็นโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาคมีความสำคัญทางคลินิกเป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะกับรังสีแพทย์เพื่อป้องกันการวินิจฉัยผิดพลาด การศึกษาและการวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาความชุกของ episternal ossicles ในประชากรสากล และศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการมีอยู่ของโครงสร้างนี้

Abstract

Episternal ossicles (EO) are accessory bones located superior and posterior to the manubrium, representing an anatomical variation in the thoracic region. This study aimed to investigate the prevalence and developmental aspects of EO in global populations. The prevalence of EO in pediatric populations was assessed using the “Pediatric-CT-SEG” open-access data set obtained from The Cancer Imaging Archive, revealing a single incidence of EO among 233 subjects, occurring in a 14-year-old patient. A meta-analysis was conducted using data from 16 studies (from 14 publications) through three electronic databases (Google Scholar, PubMed, and Journal Storage) encompassing 7997 subjects. An overall EO prevalence was 2.1% (95% CI 1.1–3.0%, I² = 93.75%). Subgroup analyses by continent and diagnostic methods were carried out. Asia exhibited the highest prevalence of EO at 3.8% (95% CI 0.3–7.5%, I² = 96.83%), and X-ray yielded the highest prevalence of 0.7% (95% CI 0.5–8.9%, I² = 0.00%) compared with other modalities. The small-study effect was indicated by asymmetric funnel plots (Egger’s z = 4.78, p < 0.01; Begg’s z = 2.30, p = 0.02). Understanding the prevalence and developmental aspects of EO is crucial for clinical practitioners’ awareness of this anatomical variation.

KEYWORDS: Episternal ossicles, Sternum, Anatomical variation, Computed tomography, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Pongruengkiat, W., Pitaksinagorn, W., Yurasakpong, L., Taradolpisut, N., Kruepunga, N., Chaiyamoon, A., & Suwannakhan, A. (2024). Anatomical study and meta-analysis of the episternal ossicles. Surgical and Radiologic Anatomy, 46, 195-202.
DOI: https://doi.org/10.1007/s00276-023-03280-y

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: นางสาวนภาวรรณ ธาราดลพิสุทธิ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

ความผิดปกติของกระดูกสันหลังคอชิ้นบนสุดหรือ atlas ที่เรียกว่า atlas arch defect เป็นความผิดปกติที่พบได้ไม่มากนัก ความผิดปกตินี้เกิดขึ้นเมื่อมีร่องบริเวณ anterior arch หรือ posterior arch ของกระดูก atlas หากเกิดขึ้นทั้งสองบริเวณจะเรียกว่า combined arch defect ในการศึกษานี้ผู้วิจัยได้ศึกษาความชุกของ arch defect ในประชากร 606 ราย ทำการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระแบบ วิเคราะห์อภิมานเพื่อศึกษาความชุกของ arch defect แบบต่าง ๆ ในประชาการสากลรวมกว่า 13,000 ราย และได้เสนอระบบการจำแนกประเภทของ anterior และ combined arch defect ขึ้นใหม่ ผลการวิจัยพบว่าความชุกของ posterior arch defect อยู่ที่ร้อยละ 2.07 ในขณะที่ความชุกของ anterior arch defect และ combined arch defect อยู่ที่ร้อยละ 0.00 และ 0.14 ตามลำดับ ซึ่งพบได้ยากอย่างยิ่ง ความผิดปกติ anterior และ combined arch defect ของกระดูก atlas สามารถจำแนกได้เป็น 5 รูปแบบ ได้แก่ type A (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline) type B (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) type C (การเกิดร่องที่ anterior arch ทางด้านข้างแบบ unilateral พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) type D (การเกิดร่องที่ anterior arch ทางด้านข้างแบบ bilateral พร้อมกับการเกิด posterior arch defect) และ type E (การเกิดร่องที่ anterior arch ตรงบริเวณ midline พร้อมกับการขาดหายไปของ posterior arch)

ที่มาและความสำคัญ

การตระหนักถึงข้อบกพร่องเหล่านี้ถือเป็นสิ่งสำคัญในการหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อนระหว่างขั้นตอนการผ่าตัดกระดูกสันหลังส่วนบน โดยทั่วไป ความผิดปกติเหล่านี้ไม่แสดงอาการหรือมีอิทธิพลทางลบต่อการทำงานของร่างกาย อย่างไรก็ตาม ความไม่รู้และการไม่ตระหนักของการมีอยู่ของโครงสร้างแปรผันเหล่านี้อาจก่อให้เกิดความสับสนและนำไปสู่การวินิจฉัยที่ผิดพลาด

Abstract

This study consists of a retrospective cohort study, a systematic review, and a meta-analysis which were separately conducted. This study aimed to investigate the prevalence of atlas arch defects, generate an evidence-based synthesis, and propose a common classification system for the anterior and combined atlas arch defects. Atlas arch defects are well-corticated gaps in the anterior or posterior arch of the atlas. When both arches are involved, it is known as a combined arch defect. Awareness of these defects is essential for avoiding complications during surgical procedures on the upper spine. The prevalence of arch defects was investigated in an open-access OPC-Radiomics (Radiomic Biomarkers in Oropharyngeal Carcinoma) dataset comprising 606 head and neck computed tomography scans from oropharyngeal cancer patients. A systematic review and meta-analysis were performed to generate prevalence estimates of atlas arch defects and propose a classification system for the anterior and combined atlas arch defects. The posterior arch defect was found in 20 patients (3.3%) out of the 606 patients investigated. The anterior arch defect was not observed in any patient, while a combined arch defect was observed in one patient (0.2%). A meta-analysis of 13,539 participants from 14 studies, including the present study, yielded a pooled-posterior arch defect prevalence of 2.07% (95% confidence interval [CI], 1.22%–2.92%). The prevalences of anterior and combined arch defects were 0.00% (95% CI, 0.00%–0.10%) and 0.14% (95% CI, 0.04%–0.25%), respectively. The anterior and combined arch defects were classified into five subtypes based on their morphology and frequency. The present study showed that atlas arch defects were present in approximately 2% of the general population. For future studies, larger sample sizes should be used for studying arch defects to avoid the small-study effect and to predict the prevalence accurately.

KEYWORDS: Cervical atlas, Computed tomography, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Suphamungmee, W., Yurasakpong, L., Poonudom, K., Tubbs, R. S., Iwanaga, J., Kruepunga, N., … & Suwannakhan, A. (2023). Radiological study of atlas arch defects with meta-analysis and a proposed new classification. Asian Spine Journal, 17(5), 975.
DOI: https://doi.org/10.31616/asj.2023.0030

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วรวิทย์ ศุภมั่งมี, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: น.ส.กัญจนพรรณ ปุ่นอุดม
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

อัลตราซาวนด์ความละเอียดสูง (high-resolution ultrasound) ของเส้นประสาท tibial ถูกนำมาใช้ในการคัดกรองความผิดปกติทางระบบประสาทหลายอย่าง อย่างไรก็ตามค่าอ้างอิงเชิงบรรทัดฐานของพื้นที่หน้าตัด (cross-sectional area) หรือ CSA ของเส้นประสาท tibial ในคนปกติที่รายงานในแต่ละการศึกษาก่อนหน้ายังไม่ได้เป็นที่ยอมรับอย่างดีเนื่องจากค่า CSA ที่รายงานแตกต่างกันไปอย่างมาก ดังนั้น การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระแบบและการวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคำนวณค่าอ้างอิงมาตรฐานเพื่อกำหนดจุดตัด (cut-off point) ของค่า CSA ของเส้นประสาท tibial ในคนปกติเพื่อใช้ในการคัดกรองความผิดปกติทางระบบประสาท ดังนั้น การวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้จึงประมวลผล CSA ของเส้นประสาท tibial ในประชากรสุขภาพดีจำนวนทั้งสิ้น 2,695 ราย จากงานวิจัย 46 ฉบับ ผลการวิเคราะห์พบว่าค่า CSA เฉลี่ยของเส้นประสาท tibial ที่บริเวณข้อเท้าอยู่ที่ 10.9 ตารางมิลลิเมตร (95% confidence interval: 9.9-11.8 ตารางมิลลิเมตร) และที่บริเวณ popliteal fossa อยู่ที่ 21.7 ตารางมิลลิเมตร (95% confidence interval: 17.5-25.8 ตารางมิลลิเมตร) CSA ของเส้นประสาท tibial ที่ข้อเท้าแปรผันตรงตามอายุและดัชนีมวลกาย ในขณะที่บริเวณ popliteal fossa จะแปรผันตรงตามอายุและน้ำหนัก

ที่มาและความสำคัญ

ค่าอ้างอิงมาตรฐานของค่า CSA ของเส้นประสาท tibial สามารถนำมาใช้ในทางคลินิกเพื่อคัดกรองความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับทางระบบประสาทหลายประการ

Abstract

Background: High-resolution ultrasound of the tibial nerve has been used for screening of several neurologic disorders, but normative reference values of tibial nerve cross-sectional areas (CSA) have not been well established. Thus, the present meta-analysis was performed to generate normative estimates of tibial nerve CSA at various sites of the lower limb based on ultrasonography. Methods: Google Scholar, Scopus and PubMed were searched for potential studies. Studies were required to report tibial nerve CSA in healthy individuals to be included. A random-effect meta-analysis was performed to calculate tibial nerve CSA values. Subgroup and statistical analyses were performed to study covariates. Results: Forty-eight eligible articles consisting of 2695 limbs were included. The average tibial nerve CSA was found to be 10.9 mm² at the ankle (95% CI: 9.9–11.8) and should not exceed 11.8 mm² in healthy adults. At the popliteal fossa, the overall CSA was 21.7 mm² (95% CI: 17.5–25.8) in healthy adults. At both sites, the average tibial nerve CSA was significantly larger in adults than in children, and the differences by geographical region were not statistically significant. At the ankle, tibial nerve CSA increased with age and body mass index, while at the popliteal fossa it increased with age and weight. Conclusions: our findings indicate that the tibial nerve varied not only along its course but also among sub-variables. Establishing normal references values of tibial nerve CSA is helpful to differentiate healthy from diseased tibial nerves such as in diabetic peripheral neuropathy or tarsal tunnel syndrome.

KEYWORDS: tibial nerve, ultrasound, sonography, reference values, systematic review, meta-analysis

Citation: Senarai, T.; Suwannakhan, A.; Pratipanawatr, T.; Yammine, K.; Yurasakpong, L.; Sathapornsermsuk, T.; Janta, S.; Kittiboonya, A. Normative Reference Values of the Tibial Nerve in Healthy Individuals Using Ultrasonography: A Systematic Review and Meta-Analysis. J. Clin. Med.2023, 12, 6186. DOI: https://doi.org/10.3390/jcm12196186

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์, อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

งานวิจัยฉบับนี้ศึกษาความชุกและสัณฐานของรูเปิดบนกระดูกสะบักหรือ scapular foramina และใช้การสแกนสามมิติและเทคโนโลยี AR ซึ่งเป็นมิติใหม่ของการนำเสนอผลงานวิจัยทางกายวิภาคและอาจเป็นมาตรฐานใหม่ในอนาคต

ที่มาและความสำคัญ

การมีอยู่ของรู scapular foramina อาจสับสนกับการหักของกระดูกสะบักเมื่อวินิจฉัยจากภาพรังสี การรับรู้ถึงตำแหน่งของ scapular nutrient foramina มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งเพื่อป้องกันความเสียหายต่อหลอดเลือด nutrient vessels เมื่อทำหัตการบริเวณกระดูกสะบัก งานวิจัยฉบับนี้ศึกษาความชุกและสัณฐานของรูเปิดและรูสารอาหารของกระดูกสะบัก โดยใช้กระดูกสะบักจำนวนทั้งสิ้น 150 ชิ้น การศึกษาก่อนหน้าพบว่ารูเปิดบนกระดูกสะบัก หรือ scapular foramina เป็นรูเปิดที่เชื่อมพื้นผิวแต่ละด้านของกระดูกสะบัก ซึ่งเป็นโครงสร้างแปรผันทางกายวิภาค (anatomical variant) ที่มีความชุกเพียงร้อยละ 7.5 ของประชากร อย่างไรก็ตามงานวิจัยฉบับนี้พบว่า scapular foramina นั้นมีความชุกสูงถึงร้อยละ 78 ของประชากรเมื่อศึกษาด้วยเส้นลวดขนาดเล็ก (0.36 มม.) มีรูปแบบของการเชื่อมต่อถึงกว่า 18 แบบและอาจมีรูเปิดได้มากถึง 4 รู ซึ่งมองเห็นได้ชัดเจนจากภาพเอกซเรย์ computed tomography ด้วยความชุกกว่าร้อยละ 78 จึงสรุปได้ว่า scapular foramina นั้นแท้จริงแล้วเป็นโครงสร้างปกติแทนที่จะเป็นโครงสร้างแปรผัน

Abstract

Purpose

The aim of our study is to study the prevalence and anatomy of scapular foramina (SF) and scapular nutrient foramina (SNF) in dried skeletons from the Northeastern Thai population.

Methods

A total of 150 dried scapulae were investigated. Both SF and SNF were identified using a metal wire with a diameter of 0.36 mm. The number, locations, lengths, and diameters of SF were recorded. Subsequently, SNF were identified using the same metal wire. Their number and locations were recorded. Two observers performed the evaluations and measurements.

Results

SF were present in 78.0% of scapulae. They could have up to five openings. Eighteen types were found. On average they were longer in males (21.7 ± 5.0 mm) than females (19.45 ± 4.6 mm). The mean diameters of both the superior and inferior openings were significantly greater in females (p < 0.01). SNF, in contrast, were present in 100% of scapulae. They were located in the supraspinous fossa (36.7%), subscapular fossa (31.3%), infraspinous fossa (22.8%), and peri-glenoid area (10.0%).

Conclusion

Unlike previous studies, the present study suggests that SF are normal anatomical findings, present in 78.0% of the scapulae investigated. Surgeons should be aware of both SNF and SF when operating or interpreting radiological findings.

KEYWORDS: Scapula, Scapular nutrient foramen, Scapular foramen, Anatomical variations

Citation: Yurasakpong, L., Suwannakhan, A., Kirisattayakul, W., Samrid, R., Iamsaard, S., Limwachiranon, J., Khanthiyong, B., Tubbs, R., Iwanaga, J. & Chaiyamoon, A. (2023). Topographical study of scapular foramina and scapular nutrient foramina in dried skeletons. Surgical and Radiologic Anatomy, 45(5), 563-570. https://doi.org/10.1007/s00276-023-03132-9

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์

งานวิจัยนี้ใช้การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์อภิมาน เพื่อศึกษาความชุกของโพรงกระดูก Stafne เพื่อนำมาวิเคราะห์อภิมาน จากจำนวนตัวอย่างรวม 355,890 ราย สรุปได้ว่าความชุกของโพรงกระดูก Stafne อยู่ที่ร้อยละ 0.17 และมีความชุกในเพศชายมากกว่าเพศหญิงถึงห้าเท่าและพบได้ในประชากรโบราณมากกว่าประชากรปัจจุบันถึงสามเท่า

ที่มาและความสำคัญ

โพรงกระดูก Stafne เป็นความบกพร่องที่ไม่แสดงอาการในพื้นผิวด้านในของกระดูกขากรรไกรล่าง ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตาม Edward C. Stafne ในปี 1942 โครงสร้างนี้นับเป็นความแปรผันทางกายวิภาค (anatomical variation) เนื่องจากมักไม่แสดงอาการ ความรู้และความตระหนักของโพรงกระดูก Stafne มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งสำหรับทันตแพทย์ ศัลยแพทย์ใบหน้าขากรรไกร เพื่อป้องกันการวินิจฉัยที่ผิดพลาดเนื่องจากมีความคล้ายคลึงกับรอยโรคอื่นในกระดูกขากรรไกรล่าง เมื่อมองจากภาพเอกซเรย์แบบ panoramic เช่น odontogenic cyst นอกจากนี้ ความชุกของโพรงกระดูก Stafne ที่สูงในประชากรโบราณแสดงให้เห็นว่าปัจจัยภายนอก เช่น สิ่งแวดล้อม อาจส่งผลต่อการอุบัติขึ้นของโพรงกระดูกนี้ โพรงกระดูก Stafne โดยปกติพบได้เพียงข้างเดียวและอาจมีรูปร่างแตกต่างกันไป ความชุกของความผิดปกติแตกต่างกันไปอย่างมากในการศึกษาก่อนหน้า ตั้งแต่ 0.10% ถึง 0.48% ดังนั้น จึงมีความจำเป็นที่จะต้องนำการศึกษาก่อนหน้ามาวิเคราะห์อภิมานเพื่อคำนวณชุกที่แม่นยำและศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่อาจมีผลต่อการมีอยู่ของโพรงกระดูก Stafne ต่อไป งานวิจัยนี้ใช้การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ เพื่อค้นคว้าการศึกษาก่อนหน้าทั้งหมดที่รายงานความชุกของโพรงกระดูก Stafne เพื่อนำมาทำการวิเคราะห์อภิมานต่อไป การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบพบการศึกษาก่อนหน้าทั้งหมด 54 ฉบับ ที่รายงานความชุกของโพรงกระดูก Stafne ซึ่งประกอบด้วยจำนวนตัวอย่างรวม 355,890 ราย การวิเคราะห์อภิมาน แสดงให้เห็นว่าความชุกของโพรงกระดูก Stafne อยู่ที่ร้อยละ 0.17 และมีความชุกในเพศชายมากกว่าเพศหญิงถึงห้าเท่า นอกจากนี้ผลการวิเคราะห์กลุ่มย่อย หรือ subgroup analysis พบว่า โพรงกระดูก Stafne พบได้บ่อยในประชากรโบราณ (ร้อยละ 0.47) มากกว่าประชากรในปัจจุบันถึงสามเท่า

Abstract

Background/purpose

A Stafne bone cavity (SBC) is an incidental depression in the lingual surface of the mandible. The aim of this study is to provide pooled estimates of the frequency of Stafne bone cavity and to correlate its presence with such variables as sex, laterality, diagnostic methods and population.

Materials and methods

Potential studies were searched through four electronic databases: Google Scholar, PubMed, Scopus, and Journal Storage. Titles, abstracts, and full texts of the articles were screened.

Results

A total of 54 studies relating to 355,890 subjects met the inclusion criteria for meta-analysis. A meta-analysis using the DerSimonian-Laird model revealed an overall prevalence of 0.17% (CI:0.14%–0.21%, I² = 80.7%). SBC was four times more common in males than females (z = 6.94, P < 0.01), and was unilateral in almost all cases (z = 12.90, P < 0.01). Radiographic studies yielded a lower SBC prevalence at 0.12% (CI:0.09%–0.15%, I² = 71.7%) than computed tomography studies, skeletal studies and excavation studies. Ancient populations had three times higher SBC prevalences (0.47%, CI:0.21%–0.73%, I² = 89.5%) than the average populations today (z = 3.21, P < 0.01).

Conclusion

The prevalence of Stafne bone cavity is approximately 0.17%, and was four times more prevalent in males than females. This variant bone cavity was also present unilaterally in the majority of cases. Awareness of SBC is important for dentists, maxillofacial surgeons and other practitioners performing routine dental practices and interpreting panoramic radiographs.

KEYWORDS: Stafne bone cavity, Mandible, Anatomical variation, Systematic review, Meta-analysis

Citation: Chaweeborisuit, P., Yurasakpong, L., Kruepunga, N., Tubbs, R. S., Chaiyamoon, A., & Suwannakhan, A. (2023). The prevalence of Stafne bone cavity: A meta-analysis of 355,890 individuals. Journal of Dental Sciences. 18(2), 594-603. https://doi.org/10.1016/j.jds.2022.08.022

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ณัฐเมธี เครือภูงา, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์

ความชุกชุมที่ลดลงของหลอดเลือด thyroid ima: การวิเคราะห์อภิมานด้วยปัญญาประดิษฐ์

Highlight:
ในงานวิจัยฉบับนี้เราพบว่าหลอดเลือดแดง thyroid ima มีความชุกชุมอยู่ที่ 3.8% และพบในตัวอ่อนมนุษย์มากกว่าในผู้ใหญ่ ถึง 4.5 เท่า (14.8% และ 3.3% ตามลำดับ) ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐานที่ว่าโครงสร้างที่เป็น varition ที่พบในผู้ใหญ่อาจเป็นโครงสร้างที่พบได้เป็นปกติในตัวอ่อน หลอดเลือดนี้มักมีแขนงมาจากหลอดเลือดแดง brachiocephalic (74%) และแตกแขนงมาจากทางด้านขวาของหลอดลม (88%) ดังนั้นหากพบหลอดเลือดนี้การใส่ท่อช่วยหายใจควรใส่ค่อนไปทางด้านซ้ายของหลอดลม เพื่อป้องกันความเสียหายซี่งซึ่งอาจนำไปสู่การเสียชีวิตได้ นอกจากนี้เราพบว่าหลอดเลือดนี้กำลังสูญหายไปตามกาลเวลาซึ่งอาจเป็นปรากฏการณ์ทาง epigenetics ที่ต้องศึกษาวิจัยต่อไป การวิจัยนี้เป็นการวิเคราะห์ภิมานฉบับแรกที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์เป็นตัวช่วยวิเคราะห์ผลการวิจัย ซึ่งบ่งชี้ให้เห็นถึงความเป็นไปได้ของการนำปัญญาประดิษฐ์มาประยุกต์ใช้ในงานวิจัยแบบ evidence-based ต่อไป

ที่มาและความสำคัญ 

หลอดเลือดแดง thyroid ima เป็นหลอดเลือดแดงที่พบได้ยากในลำคอบริเวณด้านหน้าของหลอดลม มีหน้าไปเลี้ยงต่อมไทรอยด์ส่วนล่างในประชากรประมาณ 3-10% หลอดเลือดนี้มีความเสี่ยงสูงเมื่อต้องเจาะคอเพื่อใส่ท่อหลอดลม (tracheostomy) ซึ่งอาจเสียหายได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ป่วย COVID-19 ขั้นวิกฤติซึ่งต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการทำวิเคราะห์อภิมานเพื่อศึกษาความชุกชุมในประชากรของหลอดเลือด thyroid ima โดยใช้ปัญญาประดิษฐ์เป็นตัวช่วยวิเคราะผลการวิจัย และนำเสนอวิธีการทำ tracheostomy เมื่อพบหลอดเลือด thyroid ima เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการฉีกขาดของหลอดเลือดซึ่งอาจนำไปสู่การเสียเลือดอย่างรุนแรงซึ่งอาจนำไปสู่การเสียชีวิตได้

Abstract

Introduction

Thyroid ima artery is a variant artery found on the anterior surface of the trachea. The aim of this meta-analysis was to obtain pooled prevalence data of the thyroid ima artery and discuss its clinical importance especially for tracheostomy.

Methods

A systematic literature search was performed through five electronic databases until May 2021. A set of inclusion and exclusion criteria based on AQUA guidelines were used to select relevant studies. Meta-analysis, subgroup analyses, meta-regression, and tests for publication bias were performed. Factors that influence the prevalence of the thyroid ima artery were detected using simple and interpretable machine learning (linear regression and K means).

Results

Thirty-six studies with a total of 4,335 subjects met the inclusion criteria. The prevalence of the thyroid ima artery was 3.8% (95% CI: 0.027-0.049,I² = 56.2%). Machine learning identified age, region and year of publication as potential covariates. Subgroup analysis showed that the prevalence of the thyroid ima artery was almost five times higher in fetuses (14.8%) than adults (3.3%) (z=-6.76, p < 0.01). There was a significant negative correlation between the adult prevalence of the thyroid ima artery and the year of publication (Pearson’s r = -0.354, p = 0.040) thereby suggesting a decline in thyroid ima artery prevalence over time. This artery, if present, may originate from the brachiocephalic trunk (74%), right common carotid artery (9.6%), arch of aorta (7.7%), right internal thoracic artery (4.8%), left common carotid artery (1.9%) and left internal thoracic artery (1.9%).

Conclusion

In addition to evidence-based synthesis of the thyroid ima artery, this study is the first ever study to report the decreasing prevalence over time of a human body structure in the postnatal life. Knowledge of the thyroid ima artery is of vital importance for surgeons to avoid accidental hemorrhage during tracheostomy.

KEYWORDS: thyroid ima artery, tracheostomy, meta-analysis, systematic review, machine learning

Citation: Yurasakpong L, Nantasenamat C, Janta S, Eiamratchanee P, Coey J, Chaiyamoon A, Kruepunga N, Senarai T, Langer MF, Meemon K, Suwannakhan A. (2021). The decreasing prevalence of thyroid ima artery: a systematic review and machine learning assisted meta-analysis. Ann Anat, doi.org/10.1016/j.aanat.2021.151803.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: รองศาสตราจารย์ ดร.ไกร มีมล อาจารย์ ดร.ณัฐเมธี เครือภูงา อาจารย์อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: น.ส.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์

ความชุกชุมของกลีบปอดอะไซกอส การวิเคราะห์อภิมานในประชากร 1,033,083 คน

Highlight:
งานวิจัยฉบับนี้เป็นการวิเคราะห์อภิมานทางกายวิภาคศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ผลงานวิจัยพบว่ากลีบปอดอะไซกอส (azygos lobe) ซึ่งเป็นโครงสร้างผันแปรของปอดข้างขวาพบได้ใน 3 คนจากประชากร 1,000 คน (0.3%)โดยประมาณ และมีความชุกชุมมากถึง 17 เท่าในกลุ่มประชากรที่มีความผิดปกติโดยกำเนิดของระบบทางเดินหายใจ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการเกิดขึ้นของกลีบปอดอะไซกอสอาจเกี่ยวข้องกับพันธุกรรม

ที่มาและความสำคัญ
งานวิจัยฉบับนี้เป็นการวิเคราะห์อภิมานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสาขาวิชากายวิภาคศาสตร์ การวิเคราะห์ผลงานตีพิมพ์กว่า 88 ฉบับ ซึ่งประกอบด้วยประชากรกว่า 1,033,083 ราย พบว่ากลีบปอดอะไซกอส (azygos lobe) ซึ่งเป็นโครงสร้างผันแปรของปอดข้างขวามีความชุกชมอยู่ที่ 0.3% หรือ 3 คน จาก 1,000 คนโดยประมาณ และยังพบว่าความชุกชุมของกลีบปอดอะไซกอสมีความชุกชุมมากถึง 5.2% ในกลุ่มประชากรที่มีความผิดปกติโดยกำเนิดของระบบทางเดินหายใจ หรือคิดเป็น 17 เท่าของประชากรปกติ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการเกิดขึ้นของกลีบปอดอะไซกอสอาจเกี่ยวข้องกับพันธุกรรม นอกจากนี้ ด้วยขนาดกลุ่มตัวอย่างกว่า 1 ล้านราย ทำให้พบหลักฐานของ small-study effect เป็นครั้งแรกในสาขากายวิภาคศาสตร์ กล่าวคือการศึกษาขนาดเล็กมีโอกาสเกิดค่าความแปรปรวนสูง ซึ่งนำไปสู่ความชุกชุมของกลีบปอดอะไซกอสที่สูงอย่างผิดปกติในบางการศึกษา ดังนั้น นักวิจัยจึงควรใช้จำนวนตัวอย่างอย่างเหมาะสมไม่น้อยเกินไป และต้องตรวจสอบ small-study effect ทุกครั้งเมื่ออ่านหรือดำเนินงานวิจัยโดยการวิเคราะห์อภิมาน

Abstract
The azygos lobe (AL) is an accessory lobe of the right lung with prevalence between 0.4 and 1.2%. The aim of the present review is to provide a better estimate of the frequency of the AL and to examine its relationships with other variables such as population, diagnostic methods, and co‐occurring illnesses. Studies published between 1899 and October 2020 were searched through three electronic databases; Google Scholar, PubMed, and JSTOR. Titles, abstracts, and full texts of the retrieved entries were screened to determine their appropriateness for inclusion. A total of 88 studies relating to 1,033,083 subjects met the inclusion criteria. A random‐effects meta‐analysis yielded an overall prevalence of 0.30% (95% CI: 0.0024–0.0035, I² = 97.9%). Linear regression and subgroup analysis revealed a negative correlation (ρ = −0.540, p <0.001) between AL prevalence and sample size; studies with smaller sample sizes had higher prevalences. The AL prevalence in individuals with congenital pulmonary defects, 5.2% (95% CI: 0.0018–0.0086, I² = 0%), was 17 times higher than the overall prevalence (z = 6.65, p <0.001), suggesting associations with other abnormalities and possibly a genetic predisposition. In addition to an evidence‐based synthesis of AL prevalence, this study demonstrates publication bias and small‐study effects in the anatomy literature. Awareness of the AL is crucial for radiologists when they interpret unusual radiological findings and for surgeons when they operate in the region.

KEYWORDS: azygos lobe, evidence‐based medicine, lungs, meta‐analysis, publication bias, systematic review, variations

Citation: Yurasakpong, L., Yammine, K., Limpanuparb, T., Janta, S., Chaiyamoon, A., Kruepunga, N., Meemon, K., & Suwannakhan, A. (2021). The prevalence ofthe azygos lobe: A meta-analysis of 1,033,083 subjects.Clinical Anatomy, 1–12. https://doi.org/10.1002/ca.23737.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: รองศาสตราจารย์ ดร.ไกร มีมล อาจารย์ ดร.ณัฐเมธี เครือภูงา อาจารย์อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: น.ส.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์