การสร้างเอ็นสะบ้า–หน้าแข้งด้านใน (MPTL) เพิ่มเติม ช่วยลดการเคลื่อนของกระดูกสะบ้าไปทางด้านข้างเมื่อเปรียบเทียบกับการสร้างเอ็นสะบ้า–ต้นขาด้านใน (MPFL) เพียงอย่างเดียว โดยไม่เพิ่มความดันบริเวณข้อสะบ้า–ต้นขา: การศึกษาในอาจารย์ใหญ่แบบนุ่มเสมือนจริง

Highlight

การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า การสร้างเอ็นสะบ้า–หน้าแข้งด้านใน (MPTL) ร่วมกับเอ็นสะบ้า–ต้นขาด้านใน (MPFL) ช่วยลดการเคลื่อนของกระดูกสะบ้าไปทางด้านข้างได้มากกว่าการสร้าง MPFL เพียงอย่างเดียว โดยเฉพาะในช่วงเข่างอมาก ขณะที่ไม่เพิ่มความดันเฉลี่ยในข้อสะบ้า–ต้นขาอย่างมีนัยสำคัญ สนับสนุนประโยชน์ทางชีวกลศาสตร์ของการสร้าง MPTL เพิ่มเติมในการรักษาภาวะกระดูกสะบ้าไม่มั่นคง

ที่มาและความสำคัญ

แม้การสร้างเอ็นสะบ้า–ต้นขาด้านใน (MPFL; Medial patellofemoral ligament) ร่วมกับเอ็นสะบ้า–หน้าแข้งด้านใน (MPTL; Medial patellotibial ligament) จะมีศักยภาพในการเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสะบ้าในช่วงเข่างอมาก แต่หลักฐานทางชีวกลศาสตร์ที่เปรียบเทียบโดยตรงกับการสร้าง MPFL เพียงอย่างเดียวยังมีจำกัด ดังนั้น การศึกษานี้จึงมุ่งเปรียบเทียบผลของการสร้าง MPFL เพียงอย่างเดียวกับการสร้าง MPFL ร่วมกับ MPTL ต่อการเคลื่อนของกระดูกสะบ้าและความดันบริเวณข้อสะบ้า–ต้นขา (patellofemoral joint) ในองศาการงอเข่าที่แตกต่างกัน เพื่อประเมินว่าการเพิ่ม MPTL reconstruction สามารถเพิ่มความมั่นคงของกระดูกสะบ้าได้โดยไม่เพิ่มความดันในข้ออย่างมีนัยสำคัญหรือไม่

Abstract

Introduction/objectives

The medial patellotibial ligament (MPTL) is a secondary patellar stabilizer whose contribution increases with progressive knee flexion. Combined medial patellofemoral ligament (MPFL) and MPTL reconstruction is increasingly used clinically, but biomechanical data comparing it with isolated MPFL reconstruction for patellar translation and contact pressure are lacking. This cadaveric study compared these two techniques and simulated patellar instability, evaluating patellar translation and mean/peak patellofemoral contact pressure at 0°, 30°, 45°, 60°, and 90° of knee flexion. We hypothesized that combined reconstruction would reduce lateral patellar translation to a greater degree than isolated reconstruction without increasing patellofemoral contact pressure.

Methods

Eighteen fresh-frozen cadaveric knees underwent transection of the medial stabilizers to simulate patellar instability, then were randomized to isolated MPFL reconstruction or combined MPFL–MPTL reconstruction using peroneus longus tendon grafts. Three-dimensional patellar kinematics were captured with a six-camera motion capture system, and patellofemoral contact pressures were recorded using Tekscan sensors with the knee held statically at each angle. Patellar translation and contact pressure were compared between techniques.

Results

All specimens showed successful instability induction after medial stabilizer transection. Compared with the injured state, isolated reconstruction reduced lateral translation by 0.03 mm and combined reconstruction by 0.08–0.09 mm at all angles (each P-value < 0.05). The combined group showed 0.08–0.09 mm greater medial translation than isolated reconstruction at all angles (P-value ≤ 0.017), with the largest difference at 60° and 90°. No significant between-group difference was seen in proximal–distal translation. Both techniques restored a physiologic pattern of mean and peak contact pressure with no significant between-group difference in mean pressure at any angle. Peak pressure increased from baseline at 90° for isolated reconstruction (P-value = 0.05) and at 0°, 60° and 90° for combined reconstruction (P-value ≤ 0.032). Peak pressure was significantly higher after combined than isolated reconstruction at full extension (P-value = 0.021) with no other between-technique differences.

Conclusion

Combined MPFL–MPTL reconstruction reduces lateral patellar translation more than isolated MPFL reconstruction, particularly in deeper knee flexion, without increasing patellofemoral contact pressure. These findings support MPTL reconstruction as a biomechanically beneficial adjunct for managing patellar instability.

Keywords: Medial patellotibial ligament, Motion analysis, Patellar stability, Patellofemoral pressure, MPFL reconstruction, Soft cadaver, Anatomy

Citation: Surabotsopon P, Laucha T, Suwanmana S, Limroonreungrat W, Suriyonplengsaeng C, Aroonjarattham P, Saengpetch N. Additional medial patellotibial ligament reconstruction reduced lateral patellar translation compared with isolated medial patellofemoral ligament reconstruction without increasing patellofemoral contact pressure: a cadaveric study. J ISAKOS. 2026 Aug 7;20:101200. PMID: 42567452.
https://doi.org/10.1016/j.jisako.2026.101200

SDG Goal หลัก ที่เกี่ยวข้อง 

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

SDG Goal ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ

15. LIFE ON LAND

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง
แหล่งทุนวิจัย: This study was funded by Mahidol University, Bangkok, Thailand with the grant ID MURA 2023/331.
เครดิตภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

การรักษาแผลที่ข้อเท้าโดยการปลูกถ่ายผิวหนังและเนื้อเยื่อจากหลังเท้าในอาจารย์ใหญ่แบบนิ่มเสมือนจริง

ที่มาและความสำคัญ

บาดแผลบริเวณข้อเท้าที่ตื้นและเล็กสามารถรักษาโดยการเย็บปิดแผลปกติ แต่บาดแผลที่ลึกจนถึงเส้นเอ็นหรือกระดูกและกว้างเกินกว่าที่จะเย็บปิดควรรักษาด้วยการปลูกถ่ายผิวหนังและเนื้อเยื่อจากบริเวณใกล้เคียงกับแผลซึ่งจะให้ผลการรักษาที่ดีกว่า ผู้วิจัยได้ศึกษาผิวหนังและเนื้อเยื่อบริเวณหลังเท้าซึ่งถูกเลี้ยงโดยแขนงเส้นประสาทและแขนงหลอดเลือดจำเพาะเพื่อปลูกถ่ายทดแทนบริเวณแผลที่ข้อเท้าในร่างอาจารย์ใหญ่แบบนิ่มเสมือนจริง ข้อดีของการใช้ผิวหนังและเนื้อเยื่อบริเวณหลังเท้าเพื่อรักษาแผลที่ข้อเท้า ได้แก่ เนื้อเยื่อหลังเท้ามีขนาดบางเพราะไขมันใต้ผิวหนังน้อยทำให้หลังปลูกถ่ายที่ข้อเท้าแล้วไม่ขัดขวางการเคลื่อนไหวของข้อเท้าและการสวมใส่รองเท้า ทั้งเนื้อเยื่อที่ปลูกถ่ายมีเส้นประสาทเลี้ยงจึงทำให้ผิวหนังบริเวณที่ปลูกถ่ายทดแทนสามารถรับความรู้สึกได้ และเนื้อเยื่อและกล้ามเนื้อที่หลังเท้า ณ ตำแหน่งเดิมยังเป็นปกติเนื่องจากหลอดเลือดหลักที่เลี้ยงเท้ายังคงอยู่

Abstract

Background

Soft tissue defects around the ankle are common and must be covered with thin and pliable flaps. A regional flap, particularly from the dorsum of the foot was considered ideal. A neurocutaneous flap, based on the superficial peroneal nerve (SPN) and its branches was designed as a proximally based flap via cadaveric dissection. This study aimed to demonstrate the vascularity and characteristics of the superficial peroneal neurocutaneous (SPNC) flap.

Materials and Methods

The SPNC flap was created in 11 lower limbs (seven cadavers) using a proximally based design. The skin flap was dissected at the dorsum of the foot, followed by injection of diluted methylene blue through the anterior tibial artery, to visualize the vascularity. The flap pedicle above the anterior ankle joint line was dissected along the SPN for anatomical study of perforating branches, paraneural vessels, and flap territory.

Results

The mean distances of the most proximal perforating branches were 1.51 ±1.48 cm from the anterior ankle joint line, and 5.12 ±1.78 cm from the lateral malleolus. The mean distances of the most distal perforating branches were 2.75 ± 1.54 cm from the anterior ankle joint line, and 5.90 ±1.81 cm from the lateral malleolus. The mean number of perforating branches was 3.73 ± 1.49. The mean flap territories were 5.51 ±0.59 cm in length, and 7.15 ± 0.64 cm in width.

Conclusion

The SPNC flap is an alternative method for soft tissue reconstruction around the ankle with a proximally based flap design. The antegrade flow has been shown to offer effective vascularity in flaps prepared via cadaveric dissection.

KEYWORDS: superficial peroneal neurocutaneous flap, regional flap, soft cadaver, anatomy, superficial peroneal nerve, ankle, foot

Citation: Kanchanathepsak T, Kunsook K, Panoinont W, Suriyonplengsaeng C, Suppaphol S, Watcharananan I, Tuntiyatorn P, Tawonsawatruk T. The superficial peroneal neurocutaneous flap: a cadaveric study. J Plast Surg Hand Surg. 2023 Feb-Dec;57(1-6):500-504. doi: 10.1080/2000656X.2023.2168273. Epub 2023 Jan 20. PMID: 36661749.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง
แหล่งทุนวิจัย: ทุน Biomedical research จากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นพ.ชินวุฒิ สุริยนเปล่งแสง