Highlight

งานวิจัยนี้ค้นพบว่าในปูม้า (blue swimming crab) มีโมเลกุลที่คล้ายฮอร์โมน LH (luteinizing hormone) และตัวรับ (receptor) ของฮอร์โมนนี้ ซึ่งมักพบในสัตว์มีกระดูกสันหลัง โดยตรวจพบทั้งในระบบประสาทส่วนกลางและรังไข่ของปูม้า โดยเฉพาะในรังไข่ที่เจริญเต็มที่ การค้นพบนี้ช่วยเปิดมุมมองใหม่เกี่ยวกับระบบฮอร์โมนที่ควบคุมการสืบพันธุ์ของปูม้า ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาวิธีเพาะเลี้ยงปูม้าในฟาร์มโดยไม่ต้องตัดตาแม่ปู (eyestalk ablation) และช่วยแก้ปัญหาการลดจำนวนปูม้าในธรรมชาติในระยะยาว

ที่มาและความสำคัญ

ปูม้า (Portunus pelagicus) เป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจที่สำคัญของไทยและหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องจากมีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงและเป็นแหล่งรายได้หลักของชุมชนชายฝั่ง อย่างไรก็ตาม ปริมาณปูม้าในธรรมชาติลดลงอย่างต่อเนื่อง งานวิจัยนี้ได้ค้นพบโมเลกุลที่มีลักษณะคล้ายฮอร์โมน LH (Luteinizing Hormone) และตัวรับ (receptor) ของฮอร์โมนดังกล่าวในปูม้า ซึ่งปกติแล้วจะพบในสัตว์มีกระดูกสันหลังเท่านั้น โดยตรวจพบทั้งในระบบประสาทส่วนกลางและรังไข่ของปูม้า โดยเฉพาะในรังไข่ที่เจริญเต็มที่ นอกจากนี้ยังสามารถระบุลำดับพันธุกรรมของตัวรับฮอร์โมนนี้ในปูม้า และพบว่ามีความคล้ายคลึงกับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังชนิดอื่นๆ การแสดงออกของยีนตัวรับนี้พบมากในสมองของปูม้าที่โตเต็มวัย และน้อยลงในรังไข่ของปูม้ากลุ่มเดียวกัน การค้นพบนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในการทำความเข้าใจระบบฮอร์โมนที่ควบคุมการสืบพันธุ์ของปูม้า ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาเทคนิคการเพาะเลี้ยงปูม้าแบบยั่งยืนโดยไม่ต้องใช้วิธีการตัดตาแม่ปู (eyestalk ablation) ที่เป็นวิธีเดิมในปัจจุบัน และช่วยแก้ไขปัญหาการลดจำนวนปูม้าในธรรมชาติได้ในอนาคต ทั้งยังเป็นการเปิดประตูสู่การศึกษากลไกชีววิทยาของสัตว์น้ำเศรษฐกิจชนิดอื่นๆ อีกด้วย

Abstract 

Knowledge of the neuroendocrine system possibly improves the reproductive performance of captivated crustacean broodstock in aquaculture and it may substitute eyestalk ablation. In this study, we explored the luteinizing hormone (LH)-like molecule and proved the existence of the LH receptor (PpelLHR)-like mRNA in the blue swimming crab, Portunus pelagicus. Using the anti-human LH-β antibody, the immunoreactivities were found in the central nervous system (CNS) and ovary of the crab with the strongest signal in the mature ovary. The full-length PpelLHR-like mRNA sequence contained 4818 bp with deduced protein predicted as seven transmembrane G-protein coupled receptor, made of 1605 amino acids. The phylogenetic tree suggested this protein belonged to the clade of invertebrate LHR/FSHR-like proteins. The PpelLHR-like mRNA expressed in various organs and real-time qPCR revealed significantly higher expression of this mRNA in the brain and lower expression in the ovary of the mature crabs. In situ hybridization of this mRNA was demonstrated in neuronal clusters of the brain, ventral nerve cord, and in the oocyte stage 1–4 of the ovary, respectively. This study was preliminary to prove the existence of LH and its receptor in the blue swimming crab. Functional assay of this receptor should be performed as the next part of experiments to firmly conclude its appearance.

Keywords: The LH immunoreactivity, The LHR-like mRNA, Central nervous system, Ovary, The blue swimming crab

Citation: Saetan U, Kornthong N, Duangprom S, Songkoomkrong S, Phanthong P, Sanprick A, Tipbunjong C, Tamtin M, Saetan J. The occurrence of luteinizing hormone-like molecule and its receptor in the blue swimming crab, Portunus pelagicus. Comparative Biochemistry and Physiology Part A: Molecular & Integrative Physiology. 2025 Jan 1;299:111753. https://doi.org/10.1016/j.cbpa.2024.111753

RELATED SDGs:

SDG Goal หลัก ที่เกี่ยวข้อง

14. LIFE BELOW WATER

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
Webmaster: ว่าที่ ร.อ. นเรศ จันทรังสิกุล

Highlight

เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจที่พัฒนาจากเซลล์ต้นกำเนิดแบบชักนำสามารถติดเชื้อ SAR-COV-2 ได้และสามารถใช้เป็นเซลล์ต้นแบบในการหาความเป็นพิษต่อเซลล์หัวใจและแสดงถึงความสามารถในการยับยั้งเชื้อ SAR-CoV-2 ด้วยสารสกัด Panduratin A ในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ

ที่มาและความสำคัญ

เชื้อไวรัส SAR-CoV-2 ก่อให้เกิดโรคทางเดินหายใจโควิด-19 (COVID-19) เริ่มมีการแพร่ระบาดในประเทศไทยในปี ค.ศ. 2019 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเชื้อ SAR-CoV-2 สามารถติดเชื้อในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจได้หรือไม่ ประกอบกับความขาดแคลนของยารักษาทำให้มีการนำยาสมุนไพรไทยต่างๆ มาใช้ควบคุมสถานการณ์การแพร่ระบาด งานวิจัยชิ้นนี้จึงใช้เซลล์ต้นแบบของกล้ามเนื้อหัวใจที่พัฒนามาจากเซลล์ต้นกำเนิดแบบชักนำ เพื่อประเมินและศึกษาความสามารถในการติดเชื้อ SAR-COV2 ทดสอบความเป็นพิษและความสามารถในการยับยั้งเชื้อดังกล่าวของสารสกัดสมุนไพรกระชายขาว Panduratin A

Abstract

Establishing a drug-screening platform is critical for the discovery of potential antiviral agents against SARS-CoV-2. In this study, we developed a platform based on human induced pluripotent stem cell-derived cardiomyocytes (iPSC-CMs) to investigate SARS-CoV-2 infectivity, with the aim of evaluating potential antiviral agents for anti-SARS-CoV-2 activity and cardiotoxicity. Cultured myocytes of iPSC-CMs and immortalized human cardiomyocyte cell line (AC-16) were primarily characterized for the expression of cardiac markers and host receptors of SARS-CoV-2. An infectivity model for the wild-type SARS-CoV-2 strain was then established. Infection modeling involved inoculating cells with SARS-CoV-2 at varying multiplicities of infection (MOIs) and then quantifying infection using immunofluorescence and plaque assays. Only iPSC-CMs, not AC16 cells, expressed angiotensin-converting enzyme 2 (ACE-2), and quantitative assays confirmed the dose-dependent infection of iPSC-CMs by SARS-CoV-2, unlike the uninfectable AC16 cells lacking the expression of ACE2. Cytotoxicity was evaluated using MTT assays across a concentration range. An assessment of the plant-derived compound panduratin A (panA) showed cytotoxicity at higher doses (50% cytotoxic concentration (CC₅₀) 10.09 μM) but promising antiviral activity against SARS-CoV-2 (50% inhibition concentration (IC₅₀) 0.8–1.6 μM), suppressing infection at concentrations 10 times lower than its CC₅₀. Plaque assays also showed decreased viral production following panA treatment. Overall, by modeling cardiac-specific infectivity, this iPSC-cardiomyocyte platform enables the reliable quantitative screening of compound cytotoxicity alongside antiviral efficacy. By combining disease pathogenesis and pharmacology, this system can facilitate the evaluation of potential novel therapeutics, such as panA, for drug discovery applications.

KEYWORDS: SARS-CoV-2, cardiomyocytes, drug screening, antiviral agent, panduratin A

Citation: Linn, Aung Khine, Suwimon Manopwisedjaroen, Phongthon Kanjanasirirat, Suparerk Borwornpinyo, Suradej Hongeng, Phetcharat Phanthong, and Arunee Thitithanyanont. 2024. “Unveiling the Antiviral Properties of Panduratin A through SARS-CoV-2 Infection Modeling in Cardiomyocytes” International Journal of Molecular Sciences 25, no. 3: 1427. https://doi.org/10.3390/ijms25031427

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
Credit ภาพถ่าย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
แหล่งทุนวิจัย: หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนากำลังคน และทุนด้านการพัฒนาสถาบันอุดมศึกษา การวิจัยและการสร้างนวัตกรรม (บพค.)

พื้นที่ตัดขวาง หรือ cross-sectional area ของเส้นประสาท tibial บริเวณข้อเท้ามีขนาดใหญ่กว่าในกลุ่มประชากรที่ป่วยด้วยโรคเส้นประสาทส่วนปลายจากโรคเบาหวานเมื่อเทียบกับผู้ป่วยเบาหวานระยะเริ่มต้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสามารถนำไปใช้เพื่อคัดกรองโรคเส้นประสาทส่วนปลายตั้งแต่เนิ่น ๆ

ที่มาและความสำคัญ

โรคเส้นประสาทส่วนปลายจากโรคเบาหวาน หรือ diabetic peripheral neuropathy (DPN) เป็นโรคแทรกซ้อนที่พบได้บ่อยที่สุดในผู้ป่วยเบาหวาน แม้ว่าการศึกษาการนำกระแสประสาท (nerve conduction studies) ยังคงเป็นมาตรฐานสำหรับการวินิจฉัยโรค DPN แต่ก็ใช้เวลานาน มีค่าใช้จ่ายสูงซึ่งไม่เหมาะกับการนำมาตรวจคัดกรอง ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีเครื่องมือที่ง่ายกว่าสำหรับการวินิจฉัย DPN โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานพยาบาลระดับปฐมภูมิ การศึกษาก่อนหน้าหลายฉบับพบว่าพื้นที่ตัดขวาง หรือ cross-sectional area (CSA) ของเส้นประสาท tibial เมื่อวินิจฉัยด้วยอัลตราซาวด์ มีแน้วโน้มใหญ่กว่ากลุ่มประชากรปกติ ซึ่งสอดคล้องกับอาการทั่วไปของโรค DPN อย่างไรก็ดี ความรู้นี้ยังเป็นที่ถกเถียงในวงกว้างและยังไม่ได้ผลสรุปที่ชัดเจน ดังนั้น การวิเคราะห์อภิมานฉบับนี้ได้ประมวลผล CSA ของเส้นประสาท tibial ในประชากร 3,295 ราย จากงานวิจัย 16 ฉบับ ผลการวิเคราะห์พบว่า CSA ของเส้นประสาท tibial บริเวณข้อเท้ามีขนาดใหญ่กว่าในกลุ่มประชากรที่ป่วยด้วยโรคเส้นประสาทส่วนปลายจากโรคเบาหวาน (15.12 ตารางมม.) เมื่อเทียบกับผู้ป่วยเบาหวานระยะเริ่มต้น (13.39 ตารางมม.) และโดยเฉลี่ย CSA ของเส้นประสาท tibial บริเวณข้อเท้าในกลุ่มประชากรที่ป่วยด้วยโรคเส้นประสาทส่วนปลายจากโรคเบาหวานมีขนาดใหญ่กว่าผู้ป่วยเบาหวานระยะเริ่มต้นประมาณ 2 ตารางมม. ปัจจัยอื่น เช่น อายุ ก็มีผลต่อ CSA ของเส้นประสาท tibial ได้ ผลจากงานวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ทางคลินิกได้โดยตรงโดยการใช้อัลตราซาวด์ความละเอียดสูงเพื่อคัดกรองโรคเส้นประสาทส่วนปลายจากโรคเบาหวานตั้งแต่เนิ่น ๆ เพื่อลดความเสี่ยงของการเกิดแผลเรื้อรังที่เท้าซึ่งหากปล่อยไว้มีโอกาสนำไปสู่การถูกตัดขา การใช้อัลตราซาวด์มีค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างต่ำและทำสามารถทำได้ในสถานพยาบาลระดับปฐมภูมิ

Abstract

Background: 

There is a link between diabetic peripheral neuropathy (DPN) progression and the increase in the cross-sectional area (CSA) of the tibial nerve at the ankle. Nevertheless, no prior meta-analysis has been conducted to evaluate its usefulness for the diagnosis of DPN. 

Methods: 

We searched Google Scholar, Scopus, and PubMed for potential studies. Studies had to report tibial nerve CSA at the ankle and diabetes status (DM, DPN, or healthy) to be included. A random-effect meta-analysis was applied to calculate pooled tibial nerve CSA and mean differences across the groups. Subgroup and correlational analyses were conducted to study the potential covariates. 

Results: 

The analysis of 3295 subjects revealed that tibial nerve CSA was 13.39 mm² (CI: 10.94–15.85) in DM patients and 15.12 mm² (CI: 11.76–18.48) in DPN patients. The CSA was 1.93 mm² (CI: 0.92–2.95, I² = 98.69%, p < 0.01) larger than DPN-free diabetic patients. The diagnostic criteria of DPN and age were also identified as potential moderators of tibial nerve CSA. 

Conclusions: 

Although tibial nerve CSA at the ankle was significantly larger in the DPN patients, its clinical usefulness is limited by the overlap between groups and the inconsistency in the criteria used to diagnose DPN.

KEYWORDS: peripheral neuropathy, ultrasound, diabetes, tibial nerve, cross-sectional area, meta-analysis

Citation: Senarai, T., Pratipanawatr, T., Yurasakpong, L., Kruepunga, N., Limwachiranon, J., Phanthong, P., Meemon, K., Yammine, K., Suwannakhan, A. (2022). Cross-Sectional Area of the Tibial Nerve in Diabetic Peripheral Neuropathy Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis of Ultrasonography Studies. Medicina, 58(12), 1696. https://doi.org/10.3390/medicina58121696

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.ลภัสรดา ยุรศักดิ์พงศ์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ณัฐเมธี เครือภูงา, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง, รองศาสตราจารย์ ดร.ไกร มีมล, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์
Credit ภาพ: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อธิคุณ สุวรรณขันธ์

Highlight

การสร้างเซลล์ไลน์ต้นกำเนิดชนิดเหนี่ยวใหม่ที่มีการกลายพันธ์ุที่จำเพาะของยีน PKD1

ที่มาและความสำคัญ

การสร้างเซลล์ต้นแบบ (model) สำหรับโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่น (autosomal dominant polycystic kidney disease, ADPKD) ซึ่งมียีน polycystin 1 (PKD1) เป็นยีนที่เกิดการกลายพันธุ์มากที่สุดในโรคนี้ และการกลายพันธุ์มีการกลายพันธุ์ที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับชนิดและะตำแหน่งซึ่งมีผลต่อความรุนแรงของโรค การศึกษานี้จึงทำการสร้างเซลล์ไลน์ต้นกำเนิดชนิดเหนี่ยวนำ (induced pluripotent stem cells)เป็นเซลล์ต้นแบบของโรคนี้โดยใช้เซลล์ของคนไข้ที่เป็นโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่นที่มีการกลายพันธุ์แบบการขาดหายไปของนิวคลีโอไทด์ (deletion) ของยีน PKD1 ที่ตำแหน่งนิวคลีโอไทด์ที่ 7946-7947 ของ cytosine  (C) และ thymine (T)  (c.7946_7947delCT) ใน Exon20 ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการถอดรหัสโปรตีน (frameshift) หลังตำแหน่งโปรตีนที่ 2650 จากโปรตีน Leucine (L) เป็น glycine (G)  ซึ่งยังไม่มีเคยมีการรายงานการสร้างเซลล์ไลน์ต้นกำเนิดชนิดเหนี่ยวนำที่มีการกลายพันธุ์ดังกล่าวในโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่นมาก่อน โดยเซลล์ไลน์ดังกล่าวมีคุณสมบัติของเซลล์ต้นกำเนิดชนิดเหนี่ยวนำคือมีการแสดงออกของโปรตีนและยีนบ่งชี้ความเป็นเซลล์ต้นกำเนิด มีความสามารถพัฒนาไปเป็นเซลล์ตัวแทนเนื้อเยื่อตัวอ่อน 3 ชั้น มีโครโมโซม การกลายพันธุ์ และลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่เหมือนกับเซลล์ตั้งต้นของคนไข้ ที่สำคัญคือสามารถถูกชักนำให้เป็นเซลล์ท่อไตและเกิดลักษณะคล้ายถุงน้ำที่เหมือนกับพยาธิสภาพของโรคได้เมื่อถูกกระตุ้นด้วยสารเคมีที่เป็นปัจจัยการเกิดถุงน้ำในไต เซลล์ไลน์ที่สร้างขึ้นนี้จึงเหมาะสมที่จะใช้เป็นแบบจำลองของโรคถุงน้ำในไตได้โดยเฉพาะการที่มีการกลายพันธุ์ที่จำเพาะบนยีน PKD1

Abstract

Autosomal dominant polycystic kidney disease (ADPKD) is one of the most prevalent genetic diseases affecting the kidneys. A genetically specific mutation model is required to comprehend its pathophysiology and to develop a drug treatment. In this study, we successfully developed human induced pluripotent stem cells (hiPSCs) named MUi027-A from skin fibroblasts of a patient diagnosed with ADPKD and carrying the PKD1 frameshift mutation (c.7946_7947delCT). MUi027-A cells showed the same genetic fingerprints as the parental cells, including the presence of the PKD1 mutation. MUi027-A hiPSCs displayed embryonic stem cell-like characteristics with the capability of differentiating into the three germ layers. Upon directed differentiation, MUi027-A hiPSCs could be differentiated into tubular organoids with the expression of renal cell markers. Furthermore, we compared the efficiency of cyst formation in two human iPSC lines with different PKD1 mutations. When cyst formation was induced by either forskolin or blebbistatin, MUi027-A hiPSC-derived kidney organoids displayed higher frequencies of cyst formation when compared to organoids generated from an iPSC cell line with non-truncating PKD1 mutation genotype (c.5878C > T), suggesting the presence of physiological differences in the mechanism of cyst formation between different PKD1 mutants. Overall, we generated and characterized a novel human iPSC line with a specific PKD mutation and demonstrated its potential as a disease model to study the pathophysiology of genetic determinants in the development of ADPKD disease.

KEYWORDS: autosomal dominant polycystic kidney disease, PKD, patient-derived cell line, human induced pluripotent stem cells, episomal reprogramming, disease model

Citation: Linn, A.K.; Maneepitasut, W.; Tubsuwan, A.; Kitiyanant, N.; Phakdeekitcharoen, B.; Borwornpinyo, S.; Hongeng, S.; Phanthong, P. Establishment and Characterization of MUi027-A: A Novel Patient- Derived Cell Line of Polycystic Kidney Disease with PKD1 Mutation. J. Pers. Med. 2022, 12, 766. https://doi.org/10.3390/jpm12050766

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
แหล่งทุนวิจัย: This research project was supported by Mahidol University (Basic Research Fund: Fiscal year 2021, grant number BRF1-A27/2564) and Faculty of Science, Mahidol University.

Highlight:
ลำดับเบสของยีนตัวรับ oxytocin/vasopressin-like peptide ในปูม้าถูกค้นพบและสามารถใช้ในการทำนายลำดับโปรตีนได้

ที่มาและความสำคัญ
ปูม้า (Portunus pelagicus) เป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีการบริโภคกันในหลายประเทศรวมถึงประเทศไทย ดังนั้นการศึกษาวิจัยที่เกี่ยวข้องกับระบบสืบพันธุ์ของปูม้าจึงมีความสำคัญต่อเกษตรกรผู้เลี้ยงปูม้าเพื่อสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพิ่มผลผลิตในการเลี้ยงปูม้าต่อไป ซึ่งมีการศึกษาก่อนหน้าพบว่ากรดอะมิโนสายสั้นๆ ที่เรียกว่า oxytocin/vasopressin-like peptide (OT/VP-like peptide) มีผลต่อการยับยั้งการหลั่งฮอร์โมนสเตอรอยด์จากรังไข่ งานวิจัยครั้งนี้จึงมุ่งเน้นเพื่อศึกษาหาลำดับสารพันธุกรรมของตัวรับ OT/VP-like peptide (OT/VP-like peptide receptor) และทำให้ค้นพบลำดับสารพันธุกรรม mRNA ที่มีการแปลรหัสเป็นตัวรับของ OT/VP-like peptide ในปูม้าได้สำเร็จ จึงสามารถทำนายลักษณะโครงสร้างของโปรตีนตัวรับจากลำดับโปรตีนที่ถอดรหัสออกมาได้ และพบว่ามีการแสดงออกของตัวรับนี้สูงสุดในสมองของปูม้าแต่ไม่มีความแตกต่างกันในการแสดงออกในไข่อ่อนและไข่แก่ ในขณะที่ OT/VP-like peptide มีการแสดงออกมากที่ปมประสาทส่วนท้องของปูม้าไข่อ่อนและไข่แก่ ซึ่งคาดว่าโมเลกุลที่อาจส่งผลต่อการยับยั้งการหลั่งฮอร์โมนสเตอรอยด์จากรังไข่น่าจะเป็นผลมาจาก OT/VP-like peptide เท่านั้น ดังนั้นหากทราบกลไกลที่ระเอียดขึ้นของตัวรับและ OT/VP-like peptide ในปูม้าอาจจะสามารถนำไปประยุกต์ใช้กระตุ้นระบบสืบพันธุ์ของปูม้าเพศเมียเพื่อเพิ่มผลผลิตต่อไปได้

Abstract 
The authors recently reported the presence and distribution of oxytocin/vasopressin-like peptide in Portunus pelagicus as well as demonstrated its function to inhibit ovarian steroid release (Saetan et al., 2018). Here, the full-length receptor of this peptide, namely oxytocin/vasopressin-like peptide receptor (PpelOT/VP-like peptide receptor) is reported. The coding region of the PpelOT/VP-like peptide receptor contained 1497 bp which translationally corresponded to 499 amino acids. Sequence analysis revealed its seven transmembrane characteristics, with -two N-linked glycosylation residues located before the first transmembrane domain (TM I). The phylogenetic tree revealed that the PpelOT/VP-like peptide receptor was placed in the group of invertebrate OT/VP-like receptors, and was clearly distinguishable from the V1R, V2R and OTR of vertebrates. Also, this receptor gene transcript was detected in several organs of the blue swimming crab with highest abundance found in brain tissue. In situ hybridization exhibited its distribution in all neuronal clusters of the eyestalk, brain, ventral nerve cord (VNC), as well as in the ovary. Comparative gene expressions between this receptor and its corresponding peptide in immature and mature female crabs revealed no significant difference of the PpelOT/VP-like peptide receptor gene expression in the central nervous system (CNS) and ovary. In contrast, the PpelOT/VP-like peptide gene was shown to significantly express higher in the VNC of immature crabs and in the ovary of mature crabs. Changes in expression of this peptide gene, but not its receptor, might result in ovarian steroid release inhibition. However, the detailed mechanism of this peptide in reproduction regulation will be included in our further studies.

Keywords: OT/VP-like peptide receptor, Molecular cloning, Expression, Blue swimming crab

Citation: Saetan J, Kornthong N, Duangprom S, Phanthong P, Kruangkum T, Sobhon P. The oxytocin/vasopressin-like peptide receptor mRNA in the central nervous system and ovary of the blue swimming crab, Portunus pelagicus. Comp Biochem Physiol A Mol Integr Physiol. 2021 Aug;258:110983. doi: 10.1016/j.cbpa.2021.110983. Epub 2021 May 15. PMID: 34004320.

RELATED SDGs:

SDG Goal หลัก ที่เกี่ยวข้อง

14. LIFE BELOW WATER

SDG Goal ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ

8. DECENT WORK AND ECONOMIC GROWTH

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธนพงศ์ เครื่องคำ อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
แหล่งทุนวิจัย: This research was financially supported by Thailand Research Fund, Research Grant for New Scholars to Jirawat Saetan (MRG6180213), Office of the Higher Education Commission (OHEC), Prince of Songkla University, and Thammasat University Research Unit in Biotechnology and its application of aquatic animal.

Highlight:
โปรตีน BDNF สามารถกระตุ้นการเพิ่มจำนวนเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาทและเซลล์ประสาทในเซลล์ผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ได้

ที่มาและความสำคัญ
โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคหนึ่งในความเสื่อมของระบบประสาท การคิดค้นหาตัวยาหรือปัจจัยที่มีผลต่อการลดพยาธิสภาพหรือลดความรุนแรงของโรคจึงมีส่วนสำคัญต่อผู้ป่วยโรคนี้ โปรตีน Brain-derived neurotrophic factor (BDNF) เป็นโปรตีนที่ควบคุมกระบวนการสร้างเซลล์ระบบประสาทใหม่ แต่การทดสอบผลของโปรตีนนี้ต่อเซลล์ต้นกำเนิดเซลล์ระบบประสาทในโรคอัลไซเมอร์ที่มียีนกลายพันธุ์ที่จำเพาะยังขาดการศึกษาและความเข้าใจอยู่ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงทำการศึกษาฤทธิ์ของโปรตีน BDNF ต่อการเพิ่มจำนวนของเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาท การเพิ่มความยาวของแขนงประสาท โดยใช้เซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาทที่พัฒนามาจากเซลล์ต้นกำเนิดแบบชักนำ (induced pluripotent stem cells) ของคนสุขภาพปกติและคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์เป็นเซลล์ต้นแบบ นอกจากนี้ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาการส่งทอดสัญญาณเข้าสู่เซลล์ที่จำเพาะต่อ BDNF ต่อการเพิ่มจำนวนของเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาท ซึ่งพบว่าโปรตีน BDNF สามารถเพิ่มจำนวนของเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาทและเซลล์ประสาท ได้ทั้งในเซลล์ที่มาจากคนสุขภาพปกติและคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ โดยมีการยับยั้งการเพิ่มจำนวนเซลล์เหล่านี้บางส่วนอาจผ่านทางกลไกล JAK/STAT pathway จึงมีความเป็นไปได้ในการนำ BDNF ไปใช้เพื่อลดความรุนแรงของโรคอย่างน้อยในแง่ของการเพิ่มจำนวนเซลล์ต้นกำเนิดระบบประสาทและเซลล์ประสาทในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์

Abstract

Background: Several pieces of evidence from in vitro studies showed that brain-derived neurotrophic factor (BDNF) promotes proliferation and differentiation of neural stem/progenitor cells (NSCs) into neurons. Moreover, the JAK2 pathway was proposed to be associated with mouse NSC proliferation. BDNF could activate the STAT-3 pathway and induce proliferation in mouse NSCs. However, its effects on proliferation are not fully understood and JAK/STAT pathway was proposed to play a role in this activity.

Methods: In the present study, the effects of BDNF on cell proliferation and neurite outgrowth of Alzheimer’s disease (AD) induced pluripotent stem cells (iPSCs)-derived human neural progenitor cells (hNPCs) were examined. Moreover, a specific signal transduction pathway important in cell proliferation was investigated using a JAK2 inhibitor (AG490) to clarify the role of that pathway.

Results: The proliferative effect of BDNF was remarkably observed as an increase in Ki-67 positive cells. The cell number of hNPCs was significantly increased after BDNF treatment represented by cellular metabolic activity of the cells measured by MTT assay. This noticeable effect was statistically shown at 20 ng/ml of BDNF treatment. BDNF, however, did not promote neurite outgrowth but increased neuronal cell number. It was found that AG490 suppressed hNPCs proliferation. However, this inhibitor partially decreased BDNF-induced hNPCs proliferation. These results demonstrated the potential role of BDNF for the amelioration of AD through the increase of AD-derived hNPCs number.

KEYWORDS: Alzheimer’s disease, Brain-derived neurotrophic factor, Induced pluripotent stem cells, Neural progenitor cells, Proliferation

Citation: Pansri P, Phanthong P, Suthprasertporn N, Kitiyanant Y, Tubsuwan A, Dinnyes A, Kobolak J, Kitiyanant N. Brain-derived neurotrophic factor increases cell number of neural progenitor cells derived from human induced pluripotent stem cells. PeerJ. 2021 May 12;9:e11388. doi: 10.7717/peerj.11388. PMID: 34026357; PMCID: PMC8123227.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่อนักศึกษาที่ทำวิจัย: Panetha Pansri
แหล่งทุนวิจัย: This study was supported by the Thailand Research Fund (TRF) through the Royal Golden Jubilee Ph.D. Program (Grant No. PHD/0353/2550), by the European Union’s FP7 and Horizon 2020 research and innovation programs under grant agreements No. PIAPP-GA-2012-324451 (STEMMAD), and No. 739593 and 20391-3/2018/FEKUSTRAT project (for AD). The funders had no role in study design, data collection and analysis, decision to publish, or preparation of the manuscript.

Highlight:
งานวิจัยนี้สามารถสร้างเซลล์ต้นกำเนิดแบบชักนำจากผู้ป่วยโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่นที่มีการกลายพันธุ์ของยีน PKD1 ได้สำเร็จ

ที่มาและความสำคัญ
โรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่น (autosomal dominant polycystic kidney disease, ADPKD) เป็นโรคทางพันธุกรรมที่พบได้บ่อย และเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่ภาวะไตวายได้ โดยมีสาเหตุส่วนใหญ่จากการกลายพันธุ์ของยีน polycystic kidney disease 1 (PKD1) หรือ PKD2 เพื่อเป็นการสร้างแบบจำลองของโรคในระดับเซลล์และจำเพาะต่อยีน PKD1 งานวิจัยนี้จึงสร้างเซลล์กำเนิดแบบชักนำ (induced pluripotent stem cells, iPS cells) ที่มีการกลายพันธุ์ของลำดับเบสที่จำเพาะต่อยีน PKD1 จาก Cytosine เป็น Thymine (c.5878C > T) จากเซลล์ผิวหนังของผู้ป่วยโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่น โดยเซลล์ไลน์ดังกล่าวมีคุณสมบัติที่มีความเหมือนกับเซลล์ต้นกำเนิดชนิดตัวอ่อนจึงสามารถเปลี่ยนแปลงพัฒนาไปเป็นเซลล์ต่างๆ ในร่างกายได้รวมถึงเซลล์บุท่อไตและยังคงมีการกลายพันธุ์ของลำดับเบสที่จำเพาะต่อยีน PKD อยู่ในเซลล์ต้นแบบที่สร้างขึ้น จึงเหมาะสมที่จะใช้เป็นแบบจำลองของการเกิดโรค การค้นหาตัวยา หรือพัฒนาวิธีการรักษาใหม่ๆ ในโรคถุงน้ำในไตชนิดพันธุกรรมเด่นที่มีการกลายพันธุ์ที่จำเพาะดังกล่าวต่อไปได้

Abstract
Autosomal dominant polycystic kidney disease (ADPKD) is one of the common genetic kidney disorders that are caused by mutations in PKD1 or PKD2 gene. In this report, the MUi026-A human induced pluripotent stem cell (hiPSC) line was established from the skin fibroblasts of a female ADPKD patient who had the PKD1 mutation with c.5878C > T. The iPSC line retained normal karyotype. The cells displayed embryonic stem cell-like characteristics with pluripotency marker expression and were able to differentiate into three germ layers.

KEYWORDS: iPSC, ADPKD, PKD1, Autosomal dominant polycystic kidney disease

Citation: Maneepitasut W, Wongkummool W, Tong-Ngam P, Promthep K, Tubsuwan A, Khine Linn A, Phakdeekitcharoen B, Borwornpinyo S, Kitiyanant N, Phanthong P, Hongeng S. Generation of human induced pluripotent stem cell line (MUi026-A) from a patient with autosomal dominant polycystic kidney disease carrying PKD1 point mutation. Stem Cell Res. 2021 May;53:102306. doi: 10.1016/j.scr.2021.102306. Epub 2021 Mar 22. PMID: 33799277.

RELATED SDGs:

3. GOOD HEALTH AND WELL-BEING

ผู้ให้ข้อมูล: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
ชื่ออาจารย์ที่ทำวิจัย: อาจารย์ ดร.เพชรัตน์ พานทอง
แหล่งทุนวิจัย: This research project is supported by Mahidol University (Basic Research Fund: Fiscal year 2021, Grant ID: BRF1-A27/2564) and Faculty of Science, Mahidol University. Warun Maneepitasut was supported by Sritungtong scholarship, Faculty of Science, Mahidol University.